Νυστάζω και

van-gogh-the-bedroom-at-arles-painting-300x236Το φως κλείνει και μένουμε με τα όνειρα της μέρας ζωντανά ακόμα στο μυαλό μας.Τρέξαμε ,φωνάξαμε, ανησυχήσαμε,ίσως τσακωθήκαμε.Μα στο τέλος της μέρας μένει μια ζεστή γωνία και μια φωλιά να χωθούμε μέσα.Είναι το φιλόξενο κρεβάτι μας και πλέον είμαστε πάνω, μέσα στο σκάφος μας και ο υπόλοιπος κόσμος έχει πέσει στο σκοτάδι ολόγυρα μας μοιάζοντας λίγο τρομακτικός.Εμείς όμως είμαστε ασφαλείς ,ζεστοί και άνετοι μέσα σε αυτό το προσωπικό μας σκάφος.Εμείς και ο εαυτός μας.Και μιας και η ώρα είναι προχωρημένη κάπως και οι αντιρρήσεις πολυτέλεια πλέον, ας αποδεχθούμε και ας αγαπήσουμε τον εαυτό μας.Γιατί έτσι θα δίνουμε αγάπη και στους άλλους.Όμορφη ανιδιοτελή αγάπη.Κάπου στον αχανή κόσμο ξέρουν ότι έχουμε δίκιο.Ίσως σε μια μεριά του να συμβαίνει ένα θαύμα που τόσο όλοι έχουμε ανάγκη.Σκεπαζόμαστε,μια τέτοια υγρή και ψυχρή νύχτα νοιώθουμε ευλογημένοι.Άυριο ο κόσμος Συνέχεια ανάγνωσης

Devolution

6fd788e3b06b4d811581c31a434d64b6Πολλά πράγματα δεν καταλαβαίνω.Και γιατί όχι άλλωστε;Τόσο μικρός και περιορισμένος που είμαι,τόσο μπερδεμένος με τον θόρυβο που κάνει ο κόσμος.Για παράδειγμα,δεν έχω καταλάβει,την βαρύτητα που έχει τελικά η ανθρώπινη ζωή στην κοινωνία μας.Μετράει στις καρδιές των ανθρώπων, ή είναι υποκριτικό το ενδιαφέρον που δείχνουμε ακόμα και σε αυτό τελικά;Αλλάζει τις ζωές μας η απώλειά της ή όχι;Είναι στους σωστούς ανθρώπους η ευθύνη για την αξιολόγησή της;Να ξαναρωτήσω λοιπόν, τον εαυτό μου.Έχει αξία η ανθρώπινη ζωή, ίδια αξία,ή διαφοροποιείται ανάλογα την κοινωνική θέση,την οικονομική δύναμη και την βαρύτητα της στην ανθρώπινη κοινωνία;Ξέρω ότι όλοι οι άνθρωποι πρέπει να έχουν ίσα δικαιώματα,ίσες ευκαιρίες και την ίδια ελευθερία όπου και αν βρίσκονται και από όπου και αν προέρχονται.

Η αφαίρεση λοιπόν μιας ζωής γιατί να μην τιμωρείται το ίδιο;Γιατί σε μια περίπτωση η κοινωνία των homo sapiens να βρίσκει δικαιολογίες ώστε να μην την τιμωρεί αλλά σε άλλες να εξαντλεί κάθε αυστηρότητα;Στην περίπτωση του Γιακουμάκη, οι δικαστές αναμφίβολα σαν  homo sapiens υπάκουσαν στην μόνη  διάκριση που καταλάβαιναν οι προγονοί μας.Στην δύναμη,στην επιρροή και στην εξουσία. Συνέχεια ανάγνωσης

learn how to paint an amazing landscape abstract acrylic painting touching sunrise by Peter Dranitsin (10).pngΒήμα βήμα, χέρι χέρι στο κενό εκείνο το γνωστό.Εκεί που είναι το μυαλό ή που πρέπει η καρδιά.Να μην πω ψέμα, να μην ζητήσω δικαιολογία.Αυτό που είμαι κάνω, και τους άλλους προσκαλώ.Να αγγίζω αλλά να μην καταστρέφω,να πιστεύω στο κενό.Να το κουβαλάω και να το προσέχω να μην ραγίσει.Να μην σπάσει και να μην μολυνθεί.Γύρω γύρω οι φωνές.Θόρυβος, φασαρία και εγώ να προσπαθώ να ακούσω τα πατήματα μου.Ενιοτε και τους χτύπους της καρδιάς μου.Μην σταματήσεις, μην χαθείς.Σαν αστέρι στον μαύρο ουρανό φέγγεις αλλα μην ξεχνάς ότι δεν είσαι τόσο παλιά.Δεν έχεις την αρχαία εκείνη δύναμη.Για αυτό μην σβήσεις. Όχι πριν να γεμίσεις το κενό.Μαζί λοιπόν που ζούμε,γίνε ανθρώπινη περισσότερο.Άπλωσε το χέρι και περίμενε.Άκουσε,κοίταξε,σκέψου.Θα γεμίσει σιγά σιγά ρουφώντας τα χρώματα αυτού του κόσμου , μέχρι να έρθει το χέρι εκείνο που θα καλύψει εκεί που κάποτε ήταν κενό αλλά όχι πλέον. Συνέχεια ανάγνωσης

Που στηρίζεται άραγε ο πολιτισμός μας;

culture-umbrellaΟι σκιές πέφτουν και το σκοτάδι είναι βαθύ.Μην φοβηθείς τα σημάδια ούτε το κρύο.Σήκωσε το κεφάλι σου και θυμήσου εκείνους που ήταν πριν από εσένα.Που δεν φοβήθηκαν, δεν δίστασαν , δεν τα παράτησαν, και ας ήταν όλα χαμένα.Και ας φώναζαν την ήττα και την καταστροφή όλα τα αερικά του κόσμου.Ανάμεσα σε εμένα και σε εσένα,στην νίκη και στην ήττα, στην λογική και στην τρέλα αρκεί μόνο μια σκέψη.Μια σκέψη να αλλάξεις τον κόσμο σου.Όχι τον υπόλοιπο κόσμο.Δεν σε ενδιαφέρει και ποτέ δεν πρέπει να σε νοιάζει το τι θα πει ένα άλλο μυαλό,σε κάποιο άλλο σώμα.Πίσω από αλήθειες,δόγματα,κατάρες και εξουσίες κρύβεται μόνο ένα πλάσμα που δογματίζει την φυσική συνέχεια του κόσμου.Ο άνθρωπος.Το κέντρο της δύναμης που σε φοβίζει και σε κάνει να νιώθεις τόσο μικρός, χωρίς εξουσία πάνω στην ίδια σου την μοίρα, δεν είναι παρά  ένας νους, ένα μυαλό και οι υπόλοιποι απλά ακολουθούν.

Όταν λοιπόν ακούς πως η αλήθεια είναι αυτή ή ότι έτσι συνηθίζεται,ότι έτσι πρέπει και ότι αυτά δεν γίνονται, απλά γέλα.Πίσω από αυτές τις λέξεις κρύβεται μόνο ένα πράγμα.Ένα ανθρώπινο μυαλό.Η αλήθεια όπως την συνέλαβε και την ανάπτυξε ένα ανθρώπινο μυαλό,η συνήθεια όπως πάλι την δημιούργησε ένα ανθρώπινο μυαλό,αυτό που πρέπει κατά έναν νου ,βουτηγμένο στην προκατάληψη και στις ιδεοληψίες. Συνέχεια ανάγνωσης

Μια απόκλιση

abstract-wallpaper-20.jpgΠολλές φορές στην ζωή μας υπάρχουν πολλά που θέλουμε να κάνουμε αλλά τελικά είμαστε πολύ αδύναμοι να πραγματοποιήσουμε.Μέσα μας όμως τα επιθυμούμε και τα ονειρευόμαστε.Αλλα είμαστε πολύ φοβισμένοι, ίσως νοιώθουμε πολύ αδύναμοι,ίσως και να είμαστε στην τελική.Παρόλα αυτά δεν σταματάμε να τα ονειρευόμαστε.Είναι η καρδιά μας που είναι πιο δυνατή από το σώμα μας, είναι η ψυχή μας που δεν περιορίζεται από το έξω, από τις συνθήκες και τους ανθρώπους που μας περιτριγυρίζουν.Το μυαλό μας λοιπόν προσπαθεί να συμβιβάσει, να «παντρέψει» αυτό που έχουμε και αυτό που θα θέλαμε να έχουμε.Αν υποθέσουμε πως ο άνθρωπος είναι δισυπόστατο πλάσμα τότε δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως πάντα μέσα μας πολεμούν δύο πλάσματα,το ένα υποταγμένο στην λογική και στην συνήθεια,ενώ το άλλο αναπνέοντας την υπέρβαση και την επιθυμία.Πιο από τα δύο είμαστε άραγε;Μάλλον και τα δύο.Ποιο όμως θα επικρατήσει;Αυτό με τα μάτια του οποίου βλέπουμε τον έξω κόσμο μας.Εκείνο που μας βασανίζει στον ύπνο μας αλλά και μπερδεύεται στις καθημερινές μας σκέψεις και μας στοιχειώνει με το κάλεσμά του.Τι και αν δεν μπορούμε να κάνουμε αυτό που θέλουμε, να γίνουμε εκείνο που επιθυμούμε;Πάντα θα ονειρευόμαστε, πάντα δεν θα το λησμονούμε.Θα είναι σαν το μέρος που μεγαλώσαμε και ζήσαμε σαν παιδιά,πλημμυρισμένο από φως και γνώριμες σκηνές για το τι θα μπορούσαμε να ήμασταν αλλά που δεν γίναμε ποτέ.Και τελικά, ανάμεσα σε αυτό που θα θέλαμε να γίνουμε και αυτό που τελικά είμαστε είναι η αλήθεια μας.Ο αληθινός μας εαυτός.Πόσο μεγάλη είναι η απόσταση μεταξύ των δυο αυτών σημείων;Όσο πιο μεγάλη τόσο πιο δυστυχισμένοι και ημιτελείς θα νοιώθουμε.Όσο μικρότερη όμως η απόσταση τόσο πιο ολοκληρωμένοι και ισορροπημένοι θα είμαστε.Πιο ευτυχείς.Μπορούμε να μειώσουμε αυτήν την απόσταση;Σίγουρα ναι.Ποτέ όμως να την μηδενίσουμε.Για αυτό, Συνέχεια ανάγνωσης

Impetus

f6759fa3ee651355aefdfc901036e428Καλό βράδυ.Οχι, δεν είναι κάποιο ιδιαίτερο βράδυ.Ειναι απλά ένα γλυκό ήσυχο δροσερό βράδυ απο εκείνα που χαίρεσαι να αποκαλείς βράδια του φθινοπώρου.Και μην ξεχνάτε, ο θρόνος σας είναι εκεί και σας περιμένει.Λαμπερός, άλλοτε απόμακρος άλλες φορές πιο κοντινός,αλλά είναι ο δικός σας θρόνος,εκεί όπου ορίζετε την ζωή και την κυβερνάτε,αφού ποιος άλλος είναι βασιλιάς στην ζωή σας εκτός από εσάς;Ονειρευτείτε σαν βασιλιάδες λοιπόν και όχι σαν κομπάρσοι.Το βράδυ μπορεί να μην είναι ιδιαίτερο ,πρέπει όμως να νοιώθουμε ιδιαίτεροι, ξεχωριστοί,γιατί έτσι ξεχωρίζουμε από το πλήθος.Γιατί να ξεχωρίσει κάποιος;Γιατί είναι ωραίο να κάνεις πράγματα που οι άλλοι δεν τολμούν/μπορούν/ελπίζουν/ποθούν/ονειρεύονται να κάνουν.

7 πράγματα που μου έμαθε ο Καβάφης για τη ζωή

open old book, a rose in a vase and a feather

1. Τον φόβο σου μόνο εσύ μπορείς να τον θρέψεις και μόνο εσύ μπορείς να τον καταστρέψεις. Τα τέρατα ζουν μέσα σου και στο χέρι σου είναι μόνο αν θα τα αφήσεις να μεγαλώσουν ή όχι. Ή, όπως λέει και ο Καβάφης, «Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου».

2. Οι άνθρωποι που έχεις δίπλα σου να είναι λίγοι και καλοί. Μην αναλώνεσαι με ανθρώπους που σε κάνουν να νιώθεις άσχημα, που σε μειώνουν, που δεν θέλουν το καλό σου, που δεν ξέρουν να δίνουν. Μην εξαντλείσαι «μέσα στην πολλή συνάφεια του κόσμου».

3. Αυτά που δεν λες, αυτά που δεν ζεις, αυτά που δεν θες να παραδεχθείς ούτε στον εαυτό σου, τα απωθημένα και τα καταπιεσμένα σου ένστικτα είναι αυτά που θα έρθουν μια μέρα και θα σε εκδικηθούν, θα σε πνίξουν.Μην καταπιέζεις τον εαυτό σου, μην δημιουργείς αδιέξοδα εκεί που δεν υπάρχουν. Ζήσε.

4. Πόθος. Έρωτας. Σεξ. Αγάπη. Οι μεγαλύτερες κινητήριες δυνάμεις. Απόλαυσέ τες.

5. Δεν έχουν σημασία μόνο αυτά που ζήσαμε. Ίσως μεγαλύτερη σημασία έχουν αυτά που δεν ζήσαμε. Οι έρωτες οι ανεκπλήρωτοι, όλα τα «σ αγαπώ» που τσιγκουνευτήκαμε, όλα τα σώματα που αγγίξαμε μόνο νοητά, όλα τα χείλη που ονειρευτήκαμε αλλά φοβηθήκαμε να φιλήσουμε. Ίσως τα «όχι» μας μας έκαναν αυτό που είμαστε, όχι τα «ναι» μας. Ίσως.

6. Ό,τι αρχίζει, θα τελειώσει. Ό,τι δεν αρχίσει δεν θα τελειώσει και ποτέ. Έρωτας δεν είναι μόνο ό,τι εκπληρώθηκε- είναι και ό,τι πόθησες. Ίσως γι’ αυτό μας τρώνε για πάντα οι ανεκπλήρωτοι έρωτες. Δεν πεθαίνουν γιατί δεν κατάφεραν να γεννηθούν.

7. Το να παραδεχθούμε ότι κάτι πέθανε, ότι έκανε τον κύκλο του, ότι δεν είναι πια ό,τι ήταν, ότι το χάσαμε για πάντα, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Η μόνη λύση είναι, όμως, να αποχαιρετήσεις αυτό που φεύγει «σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος». Τουλάχιστον «σαν». Μέχρι να γίνεις θαρραλέος.

Πόσο ανθρώπινος μπορεί κάποιος να είναι

main-qimg-ae51a6bd88985f6a81ef3068e002bcc3-cΌχι αρκετά προφανώς.Κάνοντας μια βόλτα από blogs και διάφορα sites αλλά και περιοδικά, το μόνο που διαπίστωσα είναι ότι πλέον δεν έχει κανείς το δικαίωμα να αντιδρά σαν άνθρωπος,ως πραγματικός άνθρωπος δηλαδή.Σήμερα μαθαίνουμε πως να είμαστε δυνατοί,πως να εξαπατάμε τους άλλους ,χίλιοι τρόποι για να φτιάχνουμε την εικόνα μας ,όχι όπως θέλουμε εμείς αλλά όπως επιθυμούν να μας δουν χίλιοι γαμημένοι καργιόληδες.Ζούμε σύμφωνα με τα πρότυπα τους και αναπνέουμε σε μια ρημαγμένη επίσης κοινωνία όπως την ονειρεύτηκαν κάποιοι άλλοι,αδιαμαρτύρητα.Και το χειρότερο είναι ξέρεις ποιο;Σου λένε ,έχεις άποψη;Μπράβο έχεις το δικαίωμα να διαφέρεις, για αυτό τσουπ, γίνε δεξιός,γίνε αριστερός,γίνε κομμουνιστής,εθνικιστής,χουλιγκάνος,αντιεξουσιαστής,περιθωριακός,ολυμπιακάκιας η αεκτζης,γίνε gay γίνε στρειτ γίνε κάτι, μπες σε ένα κοπάδι -μεγάλο μικρό σημασία δεν έχει- και πέρνα την ζωή σου στο μεγάλο παραμύθι που φτιάξανε για εσένα.Φάε τα χρόνια σου στις διαφωνίες και στις μεγάλες θεωρίες που γεμίζουν το μυαλό σου και γίνονται πραγματικότητα σου.Το μόνο που επιμελώς δεν λένε είναι πως,πάνω από όλα, έχεις το δικαίωμα να είσαι άνθρωπος.Να φέρεσαι ανθρώπινα. Συνέχεια ανάγνωσης

Χόρχε Μπουκάι: Αν φύγεις, φύγε μια και καλή…

9711319806b86459f74871fd869a0ee7Αν πας να χορέψεις, χόρεψε με όλο σου το είναι ή μη χορέψεις καθόλου.
 Αν αγαπάς, αγάπα τον άλλο στα άκρα ή μην αγαπάς καθόλου.
 Κι αν αποφασίσεις να μείνεις εδώ, μείνε εδώ!
 Αν φύγεις, όμως, φύγε μια και καλή….
 Μη μένεις στη μέση και μην προσπαθείς να κάνεις τους άλλους να σε θυμούνται όταν εσύ δεν είσαι πουθενά…
 Χόρχε Μπουκάι