Γιορτές αγάπης

Γιορτινές μέρες μπροστά μας,δείξτε την αγάπη σας σε εκείνους που το αξίζουν και σε αυτους που την έχουν ανάγκη.Θυμηθείτε πως άνθρωποι δεν γινόμαστε μόνο στις γιορτές αλλά αυτες τις μέρες οι συνθήκες ειναι ιδανικές για να αποδεχθούν την αγάπη και εκείνοι που δεν πιστεύουν πλέον σε αυτην.Με αφορμή λοιπόν των ημερών,ας γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας.Ας γίνουμε πάλι παιδιά.Ας ξεχάσουμε όσα μας έχουν μάθει και ας πιστέψουμε στα όνειρα,τα παραμύθια και τις ξεχασμένες ιστορίες της γιαγιάς και του παππού.

Ας χαθούμε…

…σε εναν κόσμο φτιαγμένο απο παλιά βιβλία,κούπες καφέ,φωτιές,περιπέτειες,βροχερές μέρες και βραδινές συζητήσεις με αγαπημένους μας.

Ένας εχθρός που δεν υπάρχει

Να αγαπάς ότι μισείς,γιατί σου θυμίζει μια μεγάλη αλήθεια για τον εαυτό σου.Το μίσος δεν ειναι αρνητικό συναίσθημα,όπως πολλοί πιστεύουν αλλα αν μπορείς να το διαχειριστείς σωστά μπορεί να σου διδάξει και να σου αποκαλύψει πολλά πράγματα για τον εαυτό σου.Δεν είμαστε μαθημένοι να μισούμε.Και συνήθως πίσω απο αυτο το συναίσθημα κρύβεται μια μεγάλη αλήθεια.Κάτι που μιλάει για τον εαυτό μας,για το πόσο λάθος αντιδράμε σε κάποια κατάσταση,κάποιον φόβο που πρέπει να ξεπεράσουμε αν θέλουμε να προχωρήσουμε,διανοητικά αλλά και κυριολεκτικά.

Συνέχεια

Μην σταματάς να επιμένεις σε ότι σε κρατάει ζωντανό

Μην σταματήσεις να αγαπάς εκείνο που γεμίζει την καρδιά σου περηφάνια.Μην σταματάς να αγωνίζεσαι για ότι θεωρείς μοναδικό και πολύτιμο.Ακριβώς όπως η καρδιά σου δεν θα σταματήσει ποτέ να χτυπάει για εσένα όσο εσυ πιστεύεις σε εκείνη.Να ξυπνάς και να κοιμάσαι,να ζείς με ένα πάθος που θα κάνει την ψυχή σου να φτερουγίζει απο χαρά και την καρδιά σου να χτυπάει γρήγορα και δυνατά.

Ότι κρατάς ζωντανό μέσα στην καρδιά σου,σε κρατάει και εκείνο εσένα ζωντανό και σε προστατεύει απο το κακό.Δεν σε εγκαταλείπει γιατί δεν θα το εγκαταλείψεις και εσυ.

Θυμήσου το αυτό και επέμεινε πεισματικά να μην το απαρνηθείς ποτέ στην ζωή σου.Είτε ειναι ευλογία ή κατάρα,είτε αν ειναι όνειρο ή εφιάλτης,αγάπη ή μίσος,κρατήσου απο αυτό και κάντο να σε αγαπήσει.

Μια φορά και εναν καιρό

Τι ωραία να ξεκινούσαν όλα σαν ενα όμορφο παραμύθι και να τελείωναν πάντα με το «και εμεις καλύτερα».Ίσως κάποτε να συνέβαινε.Σε κάποια άλλη εποχή,ίσως σε ενα παράλληλο σύμπαν ή μόνο στην καρδιά κάποιου.Φυσικά ειναι στο χέρι μας να συμβεί.Τα πάντα ειναι στο χέρι μας.Η μοίρα ειναι ο χαρακτήρας ενος ανθρώπου και αν ο χαρακτήρας δεν φτάνει,τότε εκείνη ειναι πολύ σκληρή.Και τι ζητάει η ζωή απο εμας για να μας φερθεί καλα;Ελπίδα και την απάρνηση ενος τρόπου ζωης που ειναι τόσο ξένος στην ιδια μας την φύση.Τόσο διαφορετικός απο τον τρόπο που ο φυσικός κόσμος μας δίδαξε.Προχωράμε πάντα αργά αφού πρώτα κάνουμε δικό μας το επόμενο βήμα,αφου το νοιώσουμε σκληρό κάτω απο το πέλμα μας, σταθερό και σίγουρο.Μόνο τότε συνεχίζουμε στο επόμενο.Δεν βιαζόμαστε και δεν τρέχουμε.Δεν υπερβάλουμε σε τίποτα όπως και το σώμα μας δεν υπερβάλει στην χημεία του γιατι αν το κάνει,αρρωσταίνουμε.Όπως το μυαλό δεν υπερβάλει στις σκέψεις του γιατί τρελλαίνεται.Χτίζουμε αργά και σταθερά γερά θεμέλια στην υγεία και στην σκέψη μας.

Συνέχεια

Η ματιά του παρατηρητή

Τελικά όλα τα θέματα της ζωής μας πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε αποστασιοποιημένοι γιατί μόνο έτσι μπορούμε να επιλέξουμε την καλύτερη για εμας απόφαση.Αποφάσεις που παίρνουμε για εμας ,μέσα απο την δική μας οπτική που ειναι επηρεασμένη απο τις απόψεις,τις εμπειρίες και τους φόβους μας,τις αντιλήψεις και τις ιδέες μας ειναι και θα ειναι πάντα επιρρεπείς στο λάθος και στις περισσότερες περιπτώσεις θα αποδειχθούν εσφαλμένες.Για αυτο,παίρνουμε μια βαθιά ανάσα και κάνουμε πίσω,τόσο ώστε να μπορούμε να δούμε καθαρά την γενική εικόνα.Σκεφτόμαστε ότι έγινε σε κάποιον άλλο ετσι ούτε τα συναισθήματα μπορούν να μας μπερδέψουν και να οδηγήσουν την κρίση μας σε σφάλμα.Όταν δεν μπορούμε να κρατήσουμε την απόσταση που πρέπει,γιατί παρόλα αυτα,ειμαστε άνθρωποι,εμπιστευόμαστε τον ρόλο αυτο σε εναν καλό ,έμπιστο φίλο μας.Για αυτό πρέπει να μην ξεχνάμε,ο άνθρωπος δεν μπορεί να πορέυεται στην ζωή μόνος.Τα μεγαλύτερα λάθη τα κάναμε γιατί δεν ζητήσαμε μια συμβουλή απο εναν φίλο ή γιατί ζητήσαμε απο τον λάθος άνθρωπο.Προσέχουμε πάντα ποιούς επιλέγουμε να έχουμε δίπλα μας γιατί αργά η γρήγορα η ποιότητα των ανθρώπων μας,θα επεκταθεί και σε εμας τους ίδιους ότι και αν σημαίνει αυτό.

Συνέχεια

Ο νόμος που φέρνει την ευτυχία

Μην διστάσεις ποτέ να κάνεις το πρώτο βήμα.Ο κόσμος ειναι γεμάτος απο εκείνους που ήθελαν,αλλά δεν το έκαναν.φοβήθηκαν,δίστασαν,σκέφτηκαν το μετά.Το μετά όμως κανείς δεν το ξέρει και η ευκαιρία που πήγες να αγγίξεις,πέρασε και έφυγε για πάντα.Η ευτυχία λοιπόν κρύβεται σε αυτη την μικρή πρόταση όπως και όφειλε,γιατί η αλήθεια βρίσκεται στα απλά πράγματα.Όλα όσα χρειάζεται να ξέρεις για να ζήσεις μια όμορφη, πλήρη ζωή τα πήρες στις πρώτες ανάσες σου όταν ήρθες σε αυτο τον κόσμο.Ήρθες με άδεια χέρια μα σε ενα σώμα γεμάτο ζωή.Τα υπόλοιπα θα τα μάθεις όταν φύγεις απο αυτον τον κόσμο.Στο μεσοδιάστημα κάνε αυτο για το οποίο ήρθες.Απλά,ζήσε.

Fell In Love With An Alien

Ετικέτες

,

Μεγαλώνουμε αλλά γουστάρουμε.Και μαζί με εμας, όλα τα όμορφα πράγματα.Τα άσχημα μας κράτησαν άυπνους,μας προβλημάτισαν αλλά μας δίδαξαν και τα αφήσαμε πίσω.Και η αγάπη πάντα κερδίζει,ακόμα και έξω απο το σύμπαν της ζωής μας.

Δεν ξεχνώ τόσο εύκολα

Είναι φορές που δεν μπορώ να θυμηθώ την φωνή σου.Θυμώνω με το αδύναμο μυαλό μου.Ουτε τις στιγμές που πέρασα μαζί σου.Ενώ παλιά ήταν γεμάτες χρώμα και ζωντάνια, τώρα ξεθωριάζουν και αυτές.Και είναι κρίμα γιατί λένε ότι οι στιγμές ποτέ δεν σβήνουν.Και όμως σβήνουν,όπως και τα αστέρια του ουρανού που κάποτε είχαν ζωή,σφυρηλάτησαν την αγάπη και έδωσαν νόημα στην ελπίδα,και ας χάθηκε κάποτε μαζί τους και εκείνη.Κλείνω τα μάτια και προσπαθώ να θυμηθώ.Προσπαθώ να φέρω τον χρόνο πίσω, μα μάταια.Το μόνο που ακούω είναι σιωπή.Το μόνο που βλέπω,σκοτάδι.Εσύ πουθενά.Σηκώθηκαν πολλοί τοίχοι πλέον ανάμεσα μας.Πολλοί.Και κάθε ενας από αυτούς,έκλεβε και κάτι από εσένα.Μέχρι που δεν έμεινε τίποτα όσο και αν κάνω σιωπή,όσο και αν αφουγκράζομαι.

Συνέχεια

“And if all others accepted the lie which the Party imposed – if all records told the same tale – then the lie passed into history and became truth. «Who controls the past,» ran the Party slogan, «controls the future: who controls the present controls the past.» And yet the past, though of its nature alterable, never had been altered. Whatever was true now was true from everlasting to everlasting. It was quite simple. All that was needed was an unending series of victories over your own memory. «Reality control,» they called it: in Newspeak, «doublethink.”
George Orwell, 1984