Η μαλθακοποίηση των αγοριών

football-in-streetΊσως να ανήκω στη τελευταία γενιά αγοριών όπου έζησε τα παιδικά της χρόνια στην αλάνα, την βρομιά, την αντιπαλότητα και το βουνό. Δεν υπήρχε μέρα που να μην επιστρέφω στο σπίτι βρόμικος και με εκδορές σε όλο το σώμα μου. Ιδιαίτερα την καλοκαιρινή περίοδο, ξεκινούσαμε από το πρωί τις δραστηριότητες και τελειώναμε αργά το βράδυ, ακούραστοι και ανεξάντλητοι από ενέργεια. Παίζαμε ποδόσφαιρο, ποδήλατο, καλαθοσφαίριση, κρυφτό, κυνηγητό και κάναμε κάθε λογής παιδικές μπαγαποντιές και αταξίες. Αρπάζαμε μούρα και δαμάσκηνα από τις αυλές, επισκευάζαμε μόνοι μας τα ποδήλατά μας, φτιάχναμε ξίφη από σανίδες και δόρατα από χοντρά κλαδιά και παλεύαμε μεταξύ μας. Στο σχολείο υπήρχε αντιπαλότητα και ανταγωνισμός, μπορεί να είχε και νταήδες, αλλά μαθαίναμε να τους αντιμετωπίζουμε. Γενικά δεν ήμασταν τόσο ευαίσθητα παιδιά, ούτε παίρναμε βαριά ο,τι μας έκαναν, το ξεπερνούσαμε γρήγορα. Σήμερα θα μας χαρακτήριζαν αγροίκους και απολίτιστους. Όμως παρά τις σκανδαλιές και το θράσος που υπήρχε μεταξύ μας, διαπνεόμασταν από ένα σεβασμό και φρόνιμο ήθος, για να χρησιμοποιήσω λόγια του Κολοκοτρώνη περί φρονίμου ελευθερίας, προς τους μεγαλύτερους, τους δασκάλους, τα όργανα της τάξης και τους γονείς μας. Δεν θέλω να εξιδανικεύσω εκείνη την εποχή και τη γενιά μου, αλλά δεν μπορώ να πω ότι σήμερα είναι καλύτερα τα πράγματα. Συνέχεια

Βροχή

Desert-Essence-Abstract-Painting-close-upΜια φορά εδώ ήταν αλλιώς.Τα ξασπρισμένα σεντόνια της άμμου ήταν πράσινο,και ο ήχος του σκληρού ανέμου ήταν γέλια.Ναι εδώ κάποτε υπήρχαν και άνθρωποι.Ζούσαν ευτυχισμένοι,φαντάζομαι,καθώς γεύονταν τις ευλογίες της ζωής που τυχαία επιλέχθηκαν.Δεν θα είχε συνεπώς τόση ησυχία.Ούτε τόση εκκωφαντική ηρεμία.Το χώμα δεν ήταν σκληρό και τα χείλια μου όχι διψασμένα.Ξέρω όμως εγώ;Κάποτε εδώ ήταν διαφορετικά.Το ξέρω το νοιώθω.Τώρα όμως είμαι εδώ παρατημένος.Δεν μπορώ να πάω και αλλού,δεν μπορώ να κουνηθώ.

Τα χρόνια με ξεγέλασαν και με προσπέρασαν.Έτρεξα όσο μπορούσα αλλά πάλι έμεινα πίσω.Πάντα γίνεται αυτό όχι μόνο για εμένα.Το μέρος αυτό μόνο βιάστηκε να προχωρήσει προς κάτι κρύο και στεγνό,παγερά αδιάφορο.Αυτή η αίσθηση του ονείρου επιστρέφει κάθε φορά που ξυπνάω.Δεν ξεθωριάζει πριν κλείσω τα μάτια μου το βράδυ.Ένα βράδυ κρύο,σιωπηλό παράξενα απόκοσμο.Κάποτε δεν ζούσα έτσι. Συνέχεια

Οι έσχατοι καιροί κάθε εποχής σε επανάληψη

Σκλάβοι της εποχής είμαστε όλοι.Των συνηθειών και των ειδώλων που εμείς στήσαμε.Η ζωή μας οδεύει προς μια παθητική στάση προς μια έλλειψη δράσης.Χρησιμοποιούμε το σώμα μας ελάχιστα και ενώ δουλεύουμε το μυαλό μας,δεν είναι αυτο που θα μας προδώσει τελικά.Ασε που και αυτό για άλλους το έχουμε και δουλεύει.Για πάσης φύσεως αφεντικά,στην δουλειά την προσωπική μας ζωή (υπάρχουν και εκεί αφεντικά) στις κοσμοθεωρίες της εποχής.Ο Α ήταν αριστερός,αγωνιστής πρόσφερε στο κόμμα του.Ο Β ήταν δεξιός,πατριώτης είχε αρχές και αξίες όσο λίγοι.Τι κοινό έχουν ο Α και ο Β;Πέθαναν και οι δυο από έμφραγμα στα 45 τους.Τους θαψανε και ξεχάστηκαν.Εζησαν πιστεύοντας ότι βρίσκονται στο σωστό δρόμο.Στο τέλος όμως δεν τους βοήθησε καμμία ιδεολογία,καμμία αλήθεια για να γλυτώσουν.Τους πρόδωσε εκείνο που θεώρησαν πως ήταν υποχρεωμένο να τους υπηρετεί.Το ίδιο τους το σώμα.
Συνέχεια

Μια σταλιά επίγνωση

Καλησπέρα, καλημέρα καλύτερα.Πάλι εδώ και θα παρατηρήσατε πως τελευταία δεν ανεβάζω τόσο συχνά στο μπλοκ μου.Δεν είναι που δεν το αγαπάω.Δεν είναι που θέλω να το εγκατάλειψω όπως τόσα και τόσα άλλα μπλοκ που οι δημιουργοί τους έχουν εγκαταλείψει.Το δημιούργησα κάποτε για μια συγκεκριμένη ψυχή που πλέον δεν μιλαμε όμως.Πίστευα πως μέσω του μπλοκ θα μπορούσαμε να επικοινωνήσουμε καλύτερα, να αγγίζω την ψυχή της και να με μάθει με τρόπους που με την συμπεριφορά μου στην καθημερινή μου ζωή δύσκολα αποκαλυπτα. Βλέπετε,σαν άνθρωπος αν και προσπαθώ δεν παίρνω κανένα νόμπελ επικοινωνίας.Δύσκολα με γνωρίζουν.Ακόμα πιο δύσκολα με καταλαβαίνουν.Και αν και συνήθως μπορω και ξεκλειδώνω πόρτες δεν τα καταφέρνω τόσο καλά με όλες.Κάποιες είναι γραφτό να μείνουν κλειδωμένες βαθιά στις καρδιές κάποιων ανθρώπων που γνωρίζω.

Συνέχεια

Προς τα πού για τον εαυτό μου;

13-05-blue-green-abstract-paintingΌταν διψάς να πίνεις νερό,όταν πεινάς να τρως και όταν θες να ζήσεις να αναπνεύσεις βαθιά.Όταν αγαπάς να το δείχνεις και αυτό που σε τρώει να το λες.Όταν πρέπει να δώσεις γροθιά να το κάνεις και μην ξεχνάς να υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου από την βρωμιά και υπάρχει τόση πολύ γύρω μας!Κάνε τα αυτονόητα, γέλα φώναξε,τσίριξε αν το νοιώσεις.Να  είσαι πάντα ο εαυτός σου και ποτέ εκείνο που θέλουν ή περιμένουν οι άλλοι από εσένα.Αν είσαι μοναδικός έχεις αξία.Αν είσαι ακόμα μια απομίμηση ψάχνεις να βρεις την αξία που θα σου δώσουν οι άλλοι.Και αν γίνει κάτι τέτοιο ε, έχεις χάσει το παιχνίδι.Κάνε λοιπόν αυτό που εσύ θες και άσε τους άλλους να παραπονιούνται.Πάντα θα βρίσκουν ένα λόγο για να το κάνουν.Δώσε τους λοιπόν ένα λόγο που αρέσει σε εσένα και που ταιριάζει με τον προσωπικό σου μύθο.Μην κοιτάς δεξιά και αριστερά παρά μόνο τον στόχο σου,εκεί που θες να πας.Απαίτησε από τους άλλους να το σεβαστούν αλλιώς απομάκρυνε τους.Ποτέ δεν θα θέλουν να σε δουν ευτυχισμένο ακόμα και αν ουρλιάζουν ότι σε αγαπούν. Συνέχεια

Το νερό (ξανα)μπήκε στο αυλάκι

Πάνε πάλι να μας δέσουν, όχι ότι δεν είμαστε από μόνοι μας για δέσιμο.Μιλάμε ολοκληρωτικό.Άντε να κλείσει και η 80ή  αξιολόγηση να πούμε για 80ή φορά τέλος τα μνημόνια και φυσικά να χαρούμε για 80ή φορά για την ανάπτυξη που ξεκινάει.Όλα αυτά μέχρι την επόμενη αξιολόγηση.Δεν νοιώθετε μια ζαλάδα;Σαν όλα να γυρίζουν ξανά και ξανά;Τροχός της τύχης και συνέχεια επιστρέφουμε στα ίδια στο απόλυτο μηδέν.Μόνο που κάθε φορά είμαστε και φτωχότεροι.Τελευταία έχω βάλει στο μάτι τα νέα μηχανήματα στα μετρό.Τι τεχνολογία και χλιδή είναι αυτή.Ανέπαφη διαδρομή.Με την καρτούλα μας την προσωπική που θα έχει τα πάντα για εμάς,από το ποιοι στον πούτσο είμαστε μέχρι διεύθυνση τηλέφωνα και ομάδα αίματος,θα περνάμε αεράτοι από τα μηχανήματα και αυτά θα μας καταγράφουν από που ξεκινάμε ,τι ώρα και που πηγαίνουμε.Με λίγα λόγια θα ξέρουν το που και το πότε πάμε εκεί που πάμε.Τι κόλπα είναι αυτά ωρε; Συνέχεια

Υπόσχεση

Μια από αυτές τις νύχτες ,μια ήσυχη ξάστερη νύχτα θα έρθω να σε κλέψω.Θα έρθω να κρατήσω το χέρι σου, να το κλείσω στις παλάμες των χεριών μου και θα σε κλέψω.Δεν με ενδιαφέρει πόσο μακριά θα είσαι,τι απόσταση θα διανύσω ή πόσο θα με πονέσουν τα πόδια μου μέχρι να έρθω εκεί.Δεν με νοιάζει ούτε ο χρόνος.Ακόμα και αν γεννήθηκες χιλιάδες χρόνια πριν από εμένα και γραφτό μας είναι ποτέ να μην σε συναντήσω.Εγώ θα έρθω να σε βρω.Θα πατήσω το πεπρωμένο, τον χρόνο την απόσταση και θα τα κάνω χίλια κομμάτια.Θα συντρίψω όποιον βρεθεί στον δρόμο μου για εσένα,όποιον προσπαθήσει να με κρατήσει μακριά σου.

Και αν πεθάνω στην πορεία θα ξαναγεννηθώ όσες φορές χρειαστεί για να έρθω στο δωμάτιο σου το βράδυ να σε πάρω στα χέρια μου και να φύγουμε μαζί.Και ας μένουμε σε διαφορετικά σημεία,χώρες, ηπείρους, πλανήτες ή γαλαξίες.Και ας μας χωρίζουν οι εποχές τα χρόνια ή οι αιώνες.Και ας είναι πεδία μαχών με στρατούς ανάμεσά μας.Εγώ ένα βράδυ θα έρθω εσένα να σε κλέψω.Να σε πάρω μακριά και να σε κάνω ευτυχισμένη.

Οι επτά λύκοι της ζωής μας

7-on-fireΟ λύκος που τον λένε παρόρμηση.Είναι εκείνος που όταν είναι πεινασμένος προτρέπει για κάθε λογής πράξη,πράξη δημιουργίας ή και καταστροφής.Αυτός κάθεται κάτω κάτω αλλά πάντα επιτηρείται πάντα επιβλέπεται.Λίγο πιο πάνω είναι ο λύκος της ανθρωπιάς.Εκείνος πρέπει να ταΐζεται συχνά,και να νιώθει την παρουσία σου.Είναι αυτός που ποτέ δεν θα απαιτήσει να τραφεί.Κοιτάει με καθαρό και σοφό βλέμμα αφού γνωρίζει πόσο εύκολα μπορούν να αλλάξουν οι ρόλοι και ο δυνατός να γίνει αδύναμος.Ένα σκαλί πάνω είναι ο λύκος του θανάτου. Είναι εκείνος που σε κάθε λάθος ,σε κάθε άστοχη απόφαση θέλει να τιμωρήσει, να κατασπαράξει, να κατακρεουργήσει.Είναι περίεργος εκείνος αφού πάντα πρέπει να είναι χορτάτος αλλά πάντα πρέπει να ακούγεται το τρομακτικό ουρλιαχτό του.Σαν υπενθύμιση.

Πιο πάνω είναι ένας εξαγριωμένος σκληρός λύκος όπου μισεί και φθονεί όποιον δει,είναι άγριος και αδάμαστος.Εκείνος ας είναι καλά ταϊσμένος ώστε να μην είναι αδύναμος αλλά ούτε και πεινασμένος.Πρέπει να είναι έτοιμος για μάχη ,μια μάχη που καλό είναι να αποφεύγεται αλλά όχι να παραμελείται όταν υπάρχει ανάγκη και λόγος.Λίγο πριν την κορυφή είναι ο λύκος της σοφίας ο πιο καλοσυνάτος από όλους.Πρέπει να έχει παρέα πολύ συχνά.Να μιλάει και να ακούει.Να είναι περιποιημένος και να τρέφεται όταν το ζητάει μόνο.Είναι ο μόνος που έχει παρέα τον λύκο της ενσυναίσθησης. Είναι μαζί και πρέπει να μένουν πάντα μαζί. Συνέχεια

Μια αποκάλυψη.

2c95d3061ad236ed36fb81acf78a6ae0Αγαπημένη, είναι τόσο κρύα εδώ χωρίς την παρουσία σου.Στην ζωή μου έχω βρεθεί σε πολλά μέρη σε πολλές γιορτές που όλοι έλεγαν πως είναι τα καλύτερα μέρη του κόσμου.Δεν βρήκα όμως καλύτερο και πιο ζεστό μέρος από την μικρή αγκαλιά σου.Εκεί μόνο ένοιωθα πλήρης και ευτυχισμένος, ικανός να τα βάλω με όλο τον κόσμο,με την σκέψη της ανάσας σου πάνω στο στήθος μου.Ο χρόνος πάντα σταματούσε εκείνες τις στιγμές και δεν ήθελα τίποτα άλλο εκτός από εσένα.Η ευτυχία είχε πρόσωπο ,η αγάπη είχε ζωή και ήταν μέσα στην αγκαλιά μου.Ο κόσμος είχε νόημα όσο μπορούσα να βλέπω τα μάτια σου και σε κανέναν άλλον δεν γονάτιζα παρά μόνο στην μαγεία της ύπαρξής σου.Ήσουν η αλήθεια μου,η πίστη μου και η θεά για την οποία πολεμούσα σε πεδία μάχης τόσο τρομερά και αποτρόπαια αλλά που δεν έχανα ποτέ την ελπίδα και την ανθρωπιά μου γιατί πολεμούσα για εσένα.

Πάντα όταν κάποιος ήθελε να με βρει ακολουθούσε τα ίχνη του αίματος μου που οδηγούσαν σε εσένα.Πάντα όλοι οι δρόμοι μου οδηγούσαν στα ίδια,υπέροχα μονοπάτια των γραμμών των ματιών σου.Είναι κακό στην σκέψη να ζεις για έναν υπέροχο άνθρωπο που σου θυμίζει τις καλύτερες στιγμές της ζωής σου;Τα καλύτερα τραγούδια της ζωής σου,τα ομορφότερα ξενύχτια που έκανες ποτέ,το πιο ζωντανό γέλιο στην σημαντικότερη στιγμή της ύπαρξής σου; Συνέχεια