Ευτυχισμένες γιορτές

με αγάπη στην καρδιά.Για εκείνους που είναι δίπλα μας αλλά και αυτούς που δεν είναι πλέον.Για αυτούς που θα ήθελαν να είναι αλλά τους ξεχάσαμε.Καθώς και για κάποιους που ενώ ήταν μαζί, τους χώρισε ο χρόνος,η απόσταση,τα λάθη ή η ίδια η ζωή.Χρόνια πολλά.

Πάθος

horse-running-michael-vicinΜολυβένια μάτια.Υγρά,θολά κάπως.Όσο και να προσπαθεί δεν φτάνει εκεί που θέλει να φτάσει.Στο ματωμένο άλογο, σε εκείνη την πλευρά της ζωής όπου μπορεί να τρέχει.Να ξεφεύγει από εκείνο που δεν είναι αρεστό,από τις δυσκολίες και τις κακές αποφάσεις.Να καλπάζει προς την αγάπη,το όνειρο που ποτέ δεν ξέχασε, ούτε τα χείλη που φίλησε ,την αγκαλιά που πάντα επιθυμούσε, ανυπομονούσε να χωθεί.Να ακούσει την γλυκιά μουσική στα λόγια και να ενστερνιστεί τις πράξεις σαν σάρκα από την σάρκα και αίμα από το αίμα.Μεθυσμένα να χορεύει και να τραγουδά σε μια στροφή που για κάποιους είναι ολόκληρη η ζωή αλλά για άλλους μια στάση σε ένα ταξίδι γεμάτο με μνήμες και εμπειρίες και χρώματα και μυρωδιές και αγγίγματα που κάποιες φορές ανατριχιάζουν το κορμί και μουδιάζουν το μυαλό  αφήνοντας ανεξίτηλα σημάδια.Μα δεν εγκαταλείπει ,αλλά συνεχίζει πότε με μαγεία, πότε με προδοσία, πότε με μοναξιά και κάποιες φορές,α κάποιες φορές, με παρέα.Κομμάτι από την σάρκα και ξέπνοη ανάσα από εραστές που γίνονται ένα.

Κάπως έτσι προχωράμε στην ζωή.

Κάτι για τον δρόμο

%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bb%ce%ae%cf%88%ce%b7%cf%82Ευχές ευχές ευχές.Τι να πω τώρα που θα ικανοποιήσει λίγο την ανθρώπινη ματαιοδοξία μας.Κάθομαι μπροστά στην οθόνη μου ώρα τώρα χωρίς να ξέρω τι να γράψω.Κάτι που δεν έχει ειπωθεί,ίσως κάτι που να βγει αληθινό τελικά.Η αλήθεια είναι πως δεν έχουμε και πολύ εξουσία πάνω στις μικρές εύθραστες ζωές μας.Δεν μας αφήνει ο εγωισμός και όλη αυτή η φασαρία να ανακαλύψουμε τι έχουμε πραγματικά ανάγκη.Οι επιθυμίες μας για δύναμη,για φιλία,για αγάπη ίσως για σεβασμό.Για επιτυχίες που θα δώσουν στην ζωή μας κάποιο νόημα, έναν σκοπό.Να νοιώσουμε σημαντικοί για τις ζωές κάποιων άλλων,να ελπίσουμε ότι θα αποτελέσουμε αναπόσπαστο κομμάτι τους,ανάγκη τους.Με λίγα λόγια όλες οι ευχές αφορούν το τι θα κερδίσουμε ή καλύτερα το τι να μην χάσουμε.Εγωιστικό λίγο αυτό δεν βρίσκεις;Τι θέλω να απολαύσω, τι θέλω να κερδίσω που θέλω να φτάσω.Τι δεν θέλω να γίνει.Τι θέλω από Τον Θεό,που πάντα μου χρωστάει που πάντα πρέπει να μου δώσει, οφείλει να το κάνει γιατί με κάποιον ,περίεργο διεστραμμένο τρόπο, το αξίζω  πέρα για πέρα.Τι περιμένω από την ζωή,τι απαιτώ από εκείνη στο φαύλο μικρονοικο τρόπο που αντιλαμβάνομαι την δικαιοσύνη,την συμπαντική ισορροπία και Το Θείο.Θέλω αγάπη, θέλω φίλους,θέλω χρήματα, θέλω παιδιά, θέλω σύντροφο θέλω σεβασμό και δύναμη.

Εσύ τι δίνεις;Εγώ τι δίνω;

Ναι, εσύ που τα θες όλα αυτά,που τα θες ζωγραφισμένα σε μικρές χρωματιστές καρτούλες ,τραγουδισμένα στα πρόσωπα των φίλων και συγγενών.Στα πολύχρωμα γράμματα στην οθόνη της τηλεόρασης σου και στα χείλη ευπαρουσίαστων αντρών και γυναικών.Στις ταινίες και στην μουσική.Εσύ τι έκανες για να το αξίζεις; Συνέχεια ανάγνωσης

Γιορτές


Γιορτές γιορτές!Ξεσηκωθείτε!Η μεγαλύτερη γιορτή των καταναλωτών έφτασε.Και των εμπόρων.Μόνο οι γαλοπούλες διαφωνούν.Ποιός τις δίνει σημασία όμως; Έχει πολλά στραβά ο κόσμος μας,αλλα ας κρατήσουμε τα θετικά.Αγάπησες;Ας πρόσεχες.Τώρα πρέπει να το δείξεις! Με λόγια,πράξεις,νόημα.Δείξε την τρυφερή πλευρά που πάντα είχες.Δείξε λίγο αδυναμία εκεί που πρέπει.Δωσε χαρά,δωσε ευτυχία,γενικά δώσε,δώσε.Νυχτα θαυμάτων η αποψινή.Άλλαξε λίγο λοιπόν.Λιιγο ένα κομματάκι προς το καλύτερο!Και ας είναι μικρο.Όχι σαν την κομματάρα,που κόβεις την πρωτοχρονιά στην βασιλόπιτα.Τώρα που ειπα για πίττες.Πίττες κάνω; Μην πλακωσεις τα γλυκά άστα να δουν την χαραυγή του νέου έτους.Γίνε εσυ γλυκό και πέσε στην σωστή αγκαλιά.Αυτά τα λίγα.Ο κόσμος δεν θα γίνει υπέροχος αν δεν γίνεις πρώτα εσύ.Καλημέρα και χρόνια πολλά.

Νυστάζω και

van-gogh-the-bedroom-at-arles-painting-300x236Το φως κλείνει και μένουμε με τα όνειρα της μέρας ζωντανά ακόμα στο μυαλό μας.Τρέξαμε ,φωνάξαμε, ανησυχήσαμε,ίσως τσακωθήκαμε.Μα στο τέλος της μέρας μένει μια ζεστή γωνία και μια φωλιά να χωθούμε μέσα.Είναι το φιλόξενο κρεβάτι μας και πλέον είμαστε πάνω, μέσα στο σκάφος μας και ο υπόλοιπος κόσμος έχει πέσει στο σκοτάδι ολόγυρα μας μοιάζοντας λίγο τρομακτικός.Εμείς όμως είμαστε ασφαλείς ,ζεστοί και άνετοι μέσα σε αυτό το προσωπικό μας σκάφος.Εμείς και ο εαυτός μας.Και μιας και η ώρα είναι προχωρημένη κάπως και οι αντιρρήσεις πολυτέλεια πλέον, ας αποδεχθούμε και ας αγαπήσουμε τον εαυτό μας.Γιατί έτσι θα δίνουμε αγάπη και στους άλλους.Όμορφη ανιδιοτελή αγάπη.Κάπου στον αχανή κόσμο ξέρουν ότι έχουμε δίκιο.Ίσως σε μια μεριά του να συμβαίνει ένα θαύμα που τόσο όλοι έχουμε ανάγκη.Σκεπαζόμαστε,μια τέτοια υγρή και ψυχρή νύχτα νοιώθουμε ευλογημένοι.Άυριο ο κόσμος Συνέχεια ανάγνωσης

Devolution

6fd788e3b06b4d811581c31a434d64b6Πολλά πράγματα δεν καταλαβαίνω.Και γιατί όχι άλλωστε;Τόσο μικρός και περιορισμένος που είμαι,τόσο μπερδεμένος με τον θόρυβο που κάνει ο κόσμος.Για παράδειγμα,δεν έχω καταλάβει,την βαρύτητα που έχει τελικά η ανθρώπινη ζωή στην κοινωνία μας.Μετράει στις καρδιές των ανθρώπων, ή είναι υποκριτικό το ενδιαφέρον που δείχνουμε ακόμα και σε αυτό τελικά;Αλλάζει τις ζωές μας η απώλειά της ή όχι;Είναι στους σωστούς ανθρώπους η ευθύνη για την αξιολόγησή της;Να ξαναρωτήσω λοιπόν, τον εαυτό μου.Έχει αξία η ανθρώπινη ζωή, ίδια αξία,ή διαφοροποιείται ανάλογα την κοινωνική θέση,την οικονομική δύναμη και την βαρύτητα της στην ανθρώπινη κοινωνία;Ξέρω ότι όλοι οι άνθρωποι πρέπει να έχουν ίσα δικαιώματα,ίσες ευκαιρίες και την ίδια ελευθερία όπου και αν βρίσκονται και από όπου και αν προέρχονται.

Η αφαίρεση λοιπόν μιας ζωής γιατί να μην τιμωρείται το ίδιο;Γιατί σε μια περίπτωση η κοινωνία των homo sapiens να βρίσκει δικαιολογίες ώστε να μην την τιμωρεί αλλά σε άλλες να εξαντλεί κάθε αυστηρότητα;Στην περίπτωση του Γιακουμάκη, οι δικαστές αναμφίβολα σαν  homo sapiens υπάκουσαν στην μόνη  διάκριση που καταλάβαιναν οι προγονοί μας.Στην δύναμη,στην επιρροή και στην εξουσία. Συνέχεια ανάγνωσης

learn how to paint an amazing landscape abstract acrylic painting touching sunrise by Peter Dranitsin (10).pngΒήμα βήμα, χέρι χέρι στο κενό εκείνο το γνωστό.Εκεί που είναι το μυαλό ή που πρέπει η καρδιά.Να μην πω ψέμα, να μην ζητήσω δικαιολογία.Αυτό που είμαι κάνω, και τους άλλους προσκαλώ.Να αγγίζω αλλά να μην καταστρέφω,να πιστεύω στο κενό.Να το κουβαλάω και να το προσέχω να μην ραγίσει.Να μην σπάσει και να μην μολυνθεί.Γύρω γύρω οι φωνές.Θόρυβος, φασαρία και εγώ να προσπαθώ να ακούσω τα πατήματα μου.Ενιοτε και τους χτύπους της καρδιάς μου.Μην σταματήσεις, μην χαθείς.Σαν αστέρι στον μαύρο ουρανό φέγγεις αλλα μην ξεχνάς ότι δεν είσαι τόσο παλιά.Δεν έχεις την αρχαία εκείνη δύναμη.Για αυτό μην σβήσεις. Όχι πριν να γεμίσεις το κενό.Μαζί λοιπόν που ζούμε,γίνε ανθρώπινη περισσότερο.Άπλωσε το χέρι και περίμενε.Άκουσε,κοίταξε,σκέψου.Θα γεμίσει σιγά σιγά ρουφώντας τα χρώματα αυτού του κόσμου , μέχρι να έρθει το χέρι εκείνο που θα καλύψει εκεί που κάποτε ήταν κενό αλλά όχι πλέον. Συνέχεια ανάγνωσης

Που στηρίζεται άραγε ο πολιτισμός μας;

culture-umbrellaΟι σκιές πέφτουν και το σκοτάδι είναι βαθύ.Μην φοβηθείς τα σημάδια ούτε το κρύο.Σήκωσε το κεφάλι σου και θυμήσου εκείνους που ήταν πριν από εσένα.Που δεν φοβήθηκαν, δεν δίστασαν , δεν τα παράτησαν, και ας ήταν όλα χαμένα.Και ας φώναζαν την ήττα και την καταστροφή όλα τα αερικά του κόσμου.Ανάμεσα σε εμένα και σε εσένα,στην νίκη και στην ήττα, στην λογική και στην τρέλα αρκεί μόνο μια σκέψη.Μια σκέψη να αλλάξεις τον κόσμο σου.Όχι τον υπόλοιπο κόσμο.Δεν σε ενδιαφέρει και ποτέ δεν πρέπει να σε νοιάζει το τι θα πει ένα άλλο μυαλό,σε κάποιο άλλο σώμα.Πίσω από αλήθειες,δόγματα,κατάρες και εξουσίες κρύβεται μόνο ένα πλάσμα που δογματίζει την φυσική συνέχεια του κόσμου.Ο άνθρωπος.Το κέντρο της δύναμης που σε φοβίζει και σε κάνει να νιώθεις τόσο μικρός, χωρίς εξουσία πάνω στην ίδια σου την μοίρα, δεν είναι παρά  ένας νους, ένα μυαλό και οι υπόλοιποι απλά ακολουθούν.

Όταν λοιπόν ακούς πως η αλήθεια είναι αυτή ή ότι έτσι συνηθίζεται,ότι έτσι πρέπει και ότι αυτά δεν γίνονται, απλά γέλα.Πίσω από αυτές τις λέξεις κρύβεται μόνο ένα πράγμα.Ένα ανθρώπινο μυαλό.Η αλήθεια όπως την συνέλαβε και την ανάπτυξε ένα ανθρώπινο μυαλό,η συνήθεια όπως πάλι την δημιούργησε ένα ανθρώπινο μυαλό,αυτό που πρέπει κατά έναν νου ,βουτηγμένο στην προκατάληψη και στις ιδεοληψίες. Συνέχεια ανάγνωσης