Μόνο που έβλεπε το όνειρο του τότε,δάκρυσε.Όμως οταν ένας πόλεμος μαίνεται,πρέπει να συμμετέχεις.Πρέπει να αντιδράσεις,να πάρεις πρωτοβουλία,να παλέψεις.Το αίμα στα χέρια σου ειναι ζεστό όταν ειναι δικό σου,έχει αξία και πρέπει να το δώσεις για καλό σκοπό.Τα όνειρα διαφέρουν απο νου σε νου και σχηματίζουν κόσμους που κάποτε όλοι παλέψαμε για να κάνουμε πραγματικότητα.Είναι η ευλογία ενος ήρεμου,κατασταλαγμένου νου.Ειναι η εκπλήρωση της επιθυμίας για δημιουργία και αυτοπραγμάτωση.Σαν απάντηση και τα όνειρα μας αγαπουν.Μας λατρεύουν όπως τα λατρεύουμε και εμεις,σαν παλιοί φίλοι που ποτέ δεν μας ξεχνούν.Γεννιούνται και μεγαλώνουν μαζί μας και ποτέ δεν πεθαίνουν με εμας γιατί ενα όνειρο δεν πρέπει ποτέ να σβήνει αλλά να συνεχίσει να ζει μέσα σε άλλον άνθρωπο.

Για αυτό τα όνειρα ειναι ιερά,μυστικά και άφθαρτα όπως και οι ιδέες.Δεν ειναι ταυτόσημα αλλά απο το ίδιο υλικό.Οι ιδέες δεν έχουν αρχή και τέλος,τα όνειρα όμως,έχουν.Και η αρχή τους ειναι ο άνθρωπος.Θα υπάρχουν όσο υπάρχουν άνθρωποι και θα πεθάνουν μόνο με την τελευταία ανάσα του ανθρώπου πάνω στην γη.Οι ιδέες απο την άλλη, θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν γιατί ειναι γενήματα της ανώτερης νοημοσύνης που δημιούργησε το σύμπαν-μαζί και τον άνθρωπο.

‘Οταν λοιπόν μπορείς να πάρεις έστω και στο ελάχιστο την δυναμική απο μια ιδέα και την ενσωματώσεις στο όνειρο σου,θα ξεφύγεις απο τα στενά όρια της ανθρώπινης ύπαρξης και θα γίνεις θρύλος.Θα μείνεις αθάνατος μέσα στο όνειρο σου και αθάνατος στο μυαλό εκείνων που θα έρθουν μετά απο εσένα.

Μια ιστορία που να αξίζει να μην ξεχαστεί.