hope1Μα δεν πρέπει να ξεχνάμε.Να θυμόμαστε,να μην λησμονάμε,να κάνουμε ταξίδια εκει που νοιώσαμε ασφαλείς,αισθανθήκαμε αγάπη,αφιερώσαμε για κάποιον σκοπό,είπαμε το πρώτο σ’αγαπώ,ερωτευτήκαμε,γελάσαμε,τραγουδήσαμε.Ποτέ δεν ειναι πολύ αργά ή πολυ νωρίς να επιστρέψουμε εκει που νοιώθουμε σαν το σπίτι μας,σαν ενα κομμάτι του εαυτού μας.Ετσι και εγώ,μπορεί να χάθηκα για λίγο αλλά ποτέ δεν ξεχνάω ,κανέναν και τίποτα που να αξίζει.Όταν συμβαίνει συνήθως κάτι και μας κρατάει κάπως μακριά απο εκει που αγαπάμε,καλό ειναι να αξίζει ,να ειναι ευχάριστο και να αποτελεί θετικό βήμα στην ζωή μας.Ευτυχώς για εμένα ήταν και ειναι,και αποτελεί συνέχεια μιας δύσκολης πορείας που είχα την τύχη και τιμή να με στηρίξουν κάποιοι ξεχωριστοί και υπέροχοι άνθρωποι καθώς και η δική μου επιμονή στον αγώνα ακόμα και αν φαντάζει δύσκολος και απραγματοποίητος.Γιατί τίποτα δεν καταφέρνεις αν δεν προσπαθήσεις και αν επιμένεις να τα περιμένεις όλα απο την «ανώτερη» δύναμη.Ο Θεός ,ειναι παραπάνω απο πρόθυμος να σε βοηθήσει αν εσυ προσπαθήσεις με όλες σου τις δυνάμεις.Και αυτη η τελευταία φράση ας μείνει για τα καλά στο μυαλό όλων μας.

Και καθώς ελπίζεις ότι τις προσπάθειες σου θα τις αναγνωρίσουν και θα τις ευλογήσουν οι θεοί σου,θα δεις έκπληκτος οτι θαύματα θα ξεκινήσουν να συμβαίνουν.Γιατί ο Θεός να βοηθήσει μια ύπαρξη αν πρώτα εκείνη δεν αποδείξει ότι το αξίζει;Τα κληρονομικά δικαιώματα πλεόν έχουν ξεπεραστεί και οι εποχές που οι πιστοί ήταν λίγοι και τους είχε στα ώπα ώπα,πέρασαν χωρίς επιστροφή.Δεν αρκεί να είσαι ότι υποστηρίζεις ότι είσαι,δεν αρκεί να λές οτι πιστεύεις ακόμα και αν τελικά,πιστεύεις.Πρέπει να αποδεικνύεις με πράξεις οτι εισαι άξιος προσοχής.Και τι καλύτερη πράξη απο τις προσπάθειες που κάνουμε για να βελτιωσουμε τις ζωές μας και τις ζωές των άλλων.Πόσο διαφορετική αλήθεια θα ήταν η ζωή αν, αντι να λέγαμε,να ικετεύαμε, για μια ευλογία,μια χάρη, ενα θαύμα ,σηκώναμε το κεφάλι μας στον ουρανό και αναρωτιόμασταν φωναχτά «είμαι άξιος για αυτό που ζητάω;Έχω κάνει τον θεό μου μέχρι σήμερα υπερήφανο»;Αν η απάντηση είναι αρνητική,το κεφάλι κάτω και δουλειά.Προσπάθεια.Αγώνα.

Ετσι πρέπει να λειτουργούμε καθώς έτσι επέλεξα να λειτουργώ και εγω.Και επειδή δεν χάνω την ευκαιρία να κάνω μαθήματα όπως λέει και μια γνωστή μου,ας σταματήσω εδω.Εσεις,κρατήστε ότι σας αρέσει,αν σας αρέσει κάτι δηλαδή.Σας έχω πει,μην ακούτε ανθρώπους τυφλά,καθώς οι άνθρωποι αλλάζουν πολύ εύκολα και ας μην φαίνεται αρχικά.Να ακούτε/διαβάζετε γνώμες,ιδέες,αντιλήψεις και όχι εκείνους πίσω απο αυτες.Δεν αλλάζουν γιατι δεν έχουν ανάγκες ,αδυναμίες,σκοπιμότητες.Απο όπου και αν προέρχονται,παρελθόν ή παρόν.Εδω πάντως σας μιλάω και για το μέλλον.Ενα μέλλον αισιόδοξο που θα το ατενίζουμε μαζί μέσα απο αυτές τις ηλεκτρονικές σελίδες αυτου του χώρου όπου τριγυρίζω.Σας φιλώ!

Α!Και καλό καλοκαίρι!