Καθώς το βράδυ πέφτει σκέφτομαι όλες τις παλιές αγάπες μου,τους φίλους και τον κόσμο που γνώρισα.Η μάλλον σκέφτομαι επιλεγμένες στιγμές μαζί τους μιας και το μυαλό αποθηκεύει μόνο εκείνες τις μνήμες που θεωρεί σημαντικές και που σε καμία περίπτωση δεν ειναι το πραγματικό,ολόκληρο, παρελθόν.Αν λοιπόν ισχύει η φράση οτι το παρελθόν μας καθορίζει και μας κάνει αυτό που είμαστε σήμερα,τότε η σωστή διατύπωση θα ήταν ότι «μας καθορίζουν εκείνες οι στιγμές που το μυαλό μας επέλεξε να αποθηκεύσει στο παρελθόν».Μια στιγμή όμως,αν το μυαλό μας κάνει κάτι τέτοιο τότε ποιος ελέγχει το μυαλό μας;Εμείς ίσως;Καλό βράδυ με ενα κομμάτι εμπνευσμένο απο ενα αγαπημένο videogame,Deus ex, which has been giving me a lot of thought the last few years.