και όχι την επιτυχία,γιατί μέσα απο τους προσωπικούς αγώνες προβάλλει ο  αληθινός χαρακτήρας.Μέσα απο την αιώνια διαμάχη,απο τις απογοητεύσεις και τις ήττες εκείνος που συνεχίζει να αγωνίζεται μετατρέπεται σε ένα σπουδαίο παράδειγμα όχι μόνο για τον ίδιο αλλά και για όλους που πίστεψαν ότι έφτασαν στα όρια τους, ότι δεν αντέχουν άλλο,πως ήρθε το τέλος του ταξιδιού τους.Γιατί η σπουδαιότερη ποιότητα στην ζωή είναι μία.Το να μην το βάζει κανείς ποτέ κάτω ,να μην συμβιβάζεται να μην επαναπαύεται.Στην ακινησία κρύβεται μόνο ο θάνατος,ενώ η ζωή απαιτεί κίνηση.Αγώνα για την πρώτη αναπνοή μας, αγώνα και για την τελευταία.Αυτο δεν σημαίνει οτι πρέπει να εξαντλείται κανείς.Υπάρχουν πολλών ειδών μάχες και η αναμονή ,η ανάπαυλα σαν στρατηγικές είναι σοφές.Μόνο να μην γίνουν μόνιμες καταστάσεις γιατί τότε αντιμετωπίζουμε ένα μεγάλο πρόβλημα.Μην ξεχνάμε πως αν κερδίσουμε τον σπουδαιότερο αντίπαλο της ζωής μας,τον κακό εαυτό μας,τότε κανείς και τίποτα άλλο δεν ειναι ικανό να μας σταθεί εμπόδιο.