2308263Αν περιμένεις να διαβάσεις διθυραμβικά σχόλια για την  Οκτωβριανη επανάσταση -25 Οκτωβρίου 1917 (με το Ιουλιανό ημερολόγιο – 7η Νοεμβρίου με το σημερινό)  φίλε αναγνώστη,ήρθες σε λαθος μέρος.Οχι επειδή είμαι με τις συντηρητικές,τσαρικές δυνάμεις που στο κάτω κάτω η καταπίεση τους και η αυθαιρεσία της διακυβερνησής τους ήταν απάνθρωπες και σαδιστικές.Αλλά όπως και να το κάνουμε τον πόλεμο τον κάνουν απλοί άνθρωποι,παιδιά και άντρες του μόχθου,αλλιώς δεν θα είχαν κανένα λόγο να βάλουν την ζωή τους στην λοτταρια εκείνη την μέρα γνωρίζοντας πως το παιχνίδι ήταν χαμένο.Δεν πολέμησαν οι στρατηγοί ούτε οι ηγέτες όπως θα έπρεπε να πράξουν,όπως κάθε σωστό καθεστώς δημοκρατικό ή μη θα πρέπει να πράττει.Απέναντι απο τους φλογερούς,απελπισμένους επαναστάτες βρέθηκαν παιδιά και άντρες που για κάποιο λόγο βρέθηκαν απλά στην λάθος πλευρά της ιστορίας.Κα φυσικά το πλήρωσαν με την ζωή τους, το μόνο που έχει καποιος να προσφέρει όταν δεν έχει και κάτι άλλο.

Αυτούς λοιπόν κανένας ιστορικός δεν τους μνημόνευσε και κανείς δεν έγραψε βιβλία ή έκανε ταινίες για εκείνους.Ήταν καταραμένοι;Μισητοί;Κάθε άλλο ,απλά ήταν στην λάθος πλευρά της ιστορίας.Όπως μπορεί κάλλιστα να βρεθεί ο καθένας, ο οποιοσδήποτε απο εμάς.Χωρίς θεούς και χωρίς το δίκιο με το μέρος του,ένας άνθρωπος απλά ξεχνιέται και αφανίζεται απο το συλλογικό μυαλό της ανθρωπότητας.Άσχετα με το τι έκανε στην προσωπική του ζωή και άσχετα με τα πιστεύω του.Το κακό δεν πρεπει να έχει πρόσωπο δεν πρέπει να έχει οικογένεια δεν πρέπει να έχει δικαιολογίες.Έτσι εύκολα λοιπόν ταυτίζεται με αναγνωρίσιμες φορεσίες και περιθωριοποιειται, ξεχνιέται.Είναι λοιπόν να μην σε χαρακτηρίσουν κακό,βδέλιγμα ,οι σοφοί της ανθρώπινης κοινωνίας.Ετσι λοιπόν και σε εκείνες τις μακρινές μέρες όπου οι παρατάξεις είχαν χαρακτηριστεί και είχαν κριθεί,κάποιοι( Μπολσεβίκοι) νίκησαν κάποιους άλλους (ευέλπιδες Κοζάκοι) για να επιβάλλουν τα μεν συμφέροντα σε βάρος των άλλων συμφερόντων απο τα οποία κανείς που συμμετείχε τελικά δεν ωφελήθηκε αλλά μόνο οι κεφαλές που όπως πάντα ήταν άφαντες απο το πεδίο της μάχης καθώς οι άνθρωποι είναι αναλώσιμοι όταν υπερασπίζονται «μεγαλες ιδέες» που με τίποτα δεν πρεπει να χαθούν.