Eclissi lunaΕκείνο δεν σβήνει.Διάβαζα πριν λίγο ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε εν μέρη εξωγήινοι.Το υλικό μας ήρθε από μακριά.Νομίζω ότι το πιστεύω.Γιατί εδώ μεγαλώνουμε και χανόμαστε.Το κλίμα σιγά σιγά μας φθείρει μας δηλητηριάζει.Στο τέλος δεν μένουν και πολλά πέρα από τη αγωνιώδη προσπάθεια μας να κερδίσουμε υστεροφημία, να ζήσουμε όσο το δυνατόν πιο πολλά και πιο έντονα.Έτσι αναζητάμε την επιτυχία, τα λεφτά την ηδονή και πιστεύοντας ότι αξίζουμε για την τέλεια αγάπη την γυρεύουμε.

Θεωρούμε ότι η ζωή μας χρωστάει και τρέχουμε χωρίς να προσέχουμε καν που πατάμε.Ονειροβατουμε,πατάμε πάνω σε άλλους ανθρώπους και καταστρέφουμε ότι βρεθεί στον δρόμο μας.Φυσικά στο τέλος ανακαλύπτουμε ότι εκείνα που πατήσαμε,αγνοησαμε και δεν δώσαμε ιδιαίτερη σημασία,εκείνα ήταν τα πιο σημαντικά.Αλλά ο χρόνος τελειώνει και πιστεύουμε ότι θα διατηρήσουμε το πνεύμα μας εκεί που θα παμε.Το πνεύμα όμως έχει φύγει από μέσα μας καπου στη πορεία των λανθασμένων επιλογών μας.Καταλήγουμε μόνο με το σώμα που κάποια στιγμή πεθαίνει.Δεν καταλαβαίνουμε ότι μετάνοια και συγχώρεση στο σύμπαν δεν υπάρχει.Υπάρχει όμως διόρθωση.Να αναιρεσω τη κακή επιλογή με μια άλλη καλή.Να κάνω το σωστό και να μην περιμένω να απαλλαγώ από τις ευθύνες με το να αναζητήσω συγχώρεση έξω και πέρα από εμένα.Ο τόπος που καταγόμασταν είναι μακριά.Η δικαιοσύνη του δεν μπορεί πλέον να μας φτάσει.Δεν μπορούμε να λειτουργούμε με κανόνες του τότε.Είμαστε μετανάστες σε μια ξένη γη και είμαστε υποχρεωμένοι να φερόμαστε σωστά.

Advertisements