Lights of Inner ThoughtsΌταν αγαπάς κάποιον τον μεταμορφώνεις.Αλήθεια πόσο εγωιστικό μπορεί να είναι κάτι τέτοιο;Πόσο απελπιστικά εγωκεντρικό;Όμως εγώ θα επιμείνω,αλλά σε μία εντελώς διαφορετική ερμηνεία της μεταμόρφωσης.Στην έννοια της βελτίωσης, της προόδου ,της εξέλιξης που μπορεί να προκαλέσει η αγάπη ενός ανθρώπου για έναν άλλο.Είναι το είδος της αγάπης που νοιώθουμε και μας κάνει να πηγαίνουμε μπροστά,να βάζουμε ολοένα και μεγαλύτερους στόχους και να αγωνιζόμαστε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και όλο αυτό να πηγάζει από την επίδρασή της αγάπης που νοιώθουμε για κάποιον άλλον άνθρωπο.Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο από το να πεις ή να δεχθείς την φράση «η αγάπη σου με κάνει καλύτερο άνθρωπο».Γιατί η αληθινή ουσία της αγάπης δεν είναι η ιδιοκτησία, η επιβολή των θέλω σου πάνω στα θέλω του άλλου,η επικράτηση του ενός σε σχέση με τον άλλο, το να κάνουμε τον σύντροφό μας να μας μοιάζει,ή να τον κάνουμε να βλέπει τον κόσμο με τα δικά μας μάτια.

Η αγάπη υπάρχει όπου υπάρχει ελευθερία, ενδιαφέρον και η επιθυμία να ανακαλύψουμε τον εκπληκτικό εσωτερικό κόσμο του άλλου ,να τον ενθαρρύνουμε να αναπτυχθεί περισσότερο, όχι με τους κανόνες και τις επιθυμίες μας αλλά με τους κανόνες εκείνου του κόσμου.Να επιτρέψουμε σε ένα έφορο πνεύμα να ανθίσει,να αναπτυχθεί και να μεγαλουργήσει.Η μόνη αγάπη που επιβιώνει,που κρατάει τόσο όσο κάποιος θα έλεγε για πάντα,είναι εκείνη που επιτρέπει στον άλλο να εξελιχθεί.Που δεν τον παγιδεύει σε ένα σιδερένιο κλουβί αλλά του κρατάει τρυφερά το χέρι.Και τον παρακινεί.Να συνεχίσει,να κάνει ακόμα ένα βήμα προς τα προσωπικά του όνειρα,προς τις δικές του φιλοδοξίες.Να είναι εκεί όταν όλοι οι υπόλοιποι δεν είναι.Αυτό το είδος της αγάπης,δεν θα πεθάνει ποτέ.

Υπάρχουν εκείνοι που θα σκεφτούν ότι αν παρακινήσουν κάποιον να γίνει καλύτερος από αυτό που ήταν όταν τον γνώρισαν, θα τον χάσουν.Πως θα βρει κάτι άλλο ,κάτι που θα πιστέψει ότι θα του αξίζει καλύτερα ίσως.Πόσο λάθος θα κάνει αν γίνει κάτι τέτοιο.Εκείνος θα χάσει τα πάντα και θα το καταλάβει,ενώ εσύ ίσως νοιώσεις προδομένος,αλλά είναι μια καλή δοκιμή να διαπιστώσεις αν το άξιζε.Το χειρότερο πράγμα στην ζωή κάποιου είναι να διαπιστώσει μετά από πολλά χρόνια ότι είχε επενδύσει σε λάθος άνθρωπο.Έτσι λοιπόν, ακόμα και αν πέσει κάποιος σε αυτή την περίπτωση,το μόνο που έχει να κάνει είναι να χαμογελάσει και να προχωρήσει.Ποτέ δεν βγαίνει χαμένος ο δημιουργός παρά μόνο το δημιούργημα.Οι κόσμοι που έφτιαξε από το απόλυτο κενό και τους έκανε πραγματικότητα για το καλό του συντρόφου του, υπάρχουν μόνο μέσα στην δική του καρδιά και στη δική του αντίληψη.Χωρίς τον δημιουργό τους, εκείνοι οι λαμπροί,γεμάτη δύναμη κόσμοι αργά ή γρήγορα θα μαραθούν και θα χαθούν.Και όταν γίνει αυτό τότε πολλοί θα καταλάβουν το λάθος τους αλλά ίσως να είναι πολύ αργά.Γιατί δεν θα βρουν κανέναν να τους πιστέψει όπως τους πίστεψες εσύ, κανέναν να τους προτρέψει να γίνουν καλύτεροι για το δικό τους συμφέρον όπως το έκανες εσύ.Το γνήσιο θα χαθεί και μόνο το κάλπικο θα εμφανίζεται μπροστά τους.Και αυτό είναι μια σοβαρή τιμωρία.

Η αγάπη μένει για πάντα όταν είναι η πηγή πολλών όμορφων και θετικών περιπετειών,μικρών και μεγάλων.Η ουσία του κόσμου αυτού είναι η εξέλιξη μας και εκείνοι που απλόχερα μας την δίνουν είναι ελάχιστοι άρα και σπάνιοι.Μέσα σε αυτούς κρύβεται η αληθινή αγάπη κάθε είδους.Είναι οι θεοί της ύπαρξης μας και όπως κάθε θεός ,είναι ευγενικοί, αληθινοί και συμπονετικοί.Έχουν μεγάλη δύναμη αλλά δεν το δείχνουν.Και παράδοξα για ότι έχουμε μάθει,δίνουν και δεν ζητάνε τίποτα.Η δικιά τους δύναμη, όταν κόβεται σε κομμάτια και μοιράζεται, δεν μικραίνει.Αλλά δυναμώνει.Δεν ξοδεύεται αλλά αναπτύσσεται.Οι θεοί εκείνοι είναι όντως σπάνιοι όχι επειδή οι υπόλοιποι δεν γεννήθηκαν έτσι αλλά επειδή δεν το επέλεξαν.Ακόμη.

Advertisements