horse-running-michael-vicinΜολυβένια μάτια.Υγρά,θολά κάπως.Όσο και να προσπαθεί δεν φτάνει εκεί που θέλει να φτάσει.Στο ματωμένο άλογο, σε εκείνη την πλευρά της ζωής όπου μπορεί να τρέχει.Να ξεφεύγει από εκείνο που δεν είναι αρεστό,από τις δυσκολίες και τις κακές αποφάσεις.Να καλπάζει προς την αγάπη,το όνειρο που ποτέ δεν ξέχασε, ούτε τα χείλη που φίλησε ,την αγκαλιά που πάντα επιθυμούσε, ανυπομονούσε να χωθεί.Να ακούσει την γλυκιά μουσική στα λόγια και να ενστερνιστεί τις πράξεις σαν σάρκα από την σάρκα και αίμα από το αίμα.Μεθυσμένα να χορεύει και να τραγουδά σε μια στροφή που για κάποιους είναι ολόκληρη η ζωή αλλά για άλλους μια στάση σε ένα ταξίδι γεμάτο με μνήμες και εμπειρίες και χρώματα και μυρωδιές και αγγίγματα που κάποιες φορές ανατριχιάζουν το κορμί και μουδιάζουν το μυαλό  αφήνοντας ανεξίτηλα σημάδια.Μα δεν εγκαταλείπει ,αλλά συνεχίζει πότε με μαγεία, πότε με προδοσία, πότε με μοναξιά και κάποιες φορές,α κάποιες φορές, με παρέα.Κομμάτι από την σάρκα και ξέπνοη ανάσα από εραστές που γίνονται ένα.

Κάπως έτσι προχωράμε στην ζωή.

Advertisements