42-43-1-thumb-large (1)Σήμερα ,με αφορμή την άλωση της πόλης θα ήθελα να πω λίγα πραγματάκια.Δεν θα αναφέρω τα ιστορικά γεγονότα τα οποία λίγο πολύ θα τα γνωρίζετε. Εξάλλου, όλο και σε κάποιο μεγάλο μπλοκ θα έχετε δει έστω και επιφανειακά αφιέρωμα για την αποφράδα μέρα του ελληνισμού όπως την ονομάζουν. Η ιστορία είναι ύπουλη υπόθεση. Αυτά που τελικά φτάνουν σε εμάς μέσα από τις σελίδες των βιβλίων ή τις διηγήσεις των μεγαλύτερων σπάνια ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.Είναι ποτισμένα με την γνώμη χιλιάδων ανθρώπων που τα μετέφεραν, έγραψαν και μετέδωσαν. Και αυτό πολλές φορές είναι κακό.

Θα σας μιλήσω λοιπόν όχι για τα γεγονότα ούτε για το πόσο σπουδαίος λαός είμασταν (που δεν είμασταν εδώ που τα λέμε).Κάνεις λαός δεν είναι σπουδαίος, παρά μόνο κάποιες αποφάσεις λίγων που τελικά χαράζουν την ιστορία στο πέρασμα των αιώνων. Θα μιλήσω για την ελπίδα και την πίστη που πρέπει να έχει ο άνθρωπος ώστε να ξεχωρίσει και να δώσει ένα μήνυμα στις μελλοντικές γενιές. Ελπίδα που πολλές φορές δεν συμβαδίζει με την λογική αλλά φλερτάρει με το αδύνατο άπιαστο και ουτοπικό. Αυτό το είδος είναι που δημιουργεί ήρωες ,έπη και απερίγραπτη περηφάνια.Πίστη που δεν ανήκει σε αυτόν τον κόσμο ούτε και θα ανθίσει ποτέ εδώ.Είναι πίστη που προέρχεται από το θείο από την άπειρη νοημοσύνη που δημιουργεί και προστατεύει και ποτέ δεν καταστρέφει.

Και είναι και αυταπάρνηση.Α ,εκείνο το συναίσθημα που πλέον δεν υπάρχει στο οπλοστάσιο του σημερινού, πρακτικού ανθρώπου.Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος δεν οδήγησε έναν λαό στην αυτοκτονία. Δεν άκουσε ούτε το διεφθαρμένο ράσο περί ειρηνικής συνύπαρξης των λαών.Δεν μπήκε ποτέ στο δίλημμα παπικός ζυγός η τούρκος ζευγάς. Δεν προτίμησε να τουρκέψει η πόλη του παρά να χάσει τον θεό του.Ο θεός του ήταν πάντα μέσα του και δεν τον εγκατέλειψε ποτέ. Γνώριζε καλά όμως για τις μάχες που πρέπει να δίνει ο άνθρωπος ώστε να μην χάσει το πιο σημαντικό,την ελευθερία του,σωματική και πνευματική. Έτσι, σαν ελεύθερος, αποφάσισε.

Είναι σημαντικό να είμαστε ελεύθεροι ειδικά σήμερα σε μια εποχή όπου τα πάντα υπάρχουν για να σκλαβώνουν όνειρα,προσωπικότητες και συνειδήσεις. Είναι απαραίτητο να μάθουμε να επιλέγουμε τις μάχες μας με κριτήριο την ελευθερία μας.Είναι ηρωικό να δεχόμαστε και τις συνέπειες αυτών των μαχών.Είναι αυτό που μας χαρίζει την ταυτότητα που λέγεται ψυχή.

Σήμερα δεν «γιορτάζουμε» καμμία πτώση μιας παρηκμασμένης ετοιμόρροπης αυτοκρατορίας με ένα προδιαγεγραμμένο τέλος.Τιμάμε την απόφαση ενός Έλληνα με ελεύθερη ψυχή,καρδιά και νου.

Θα μπορούσες να γιορτάζεις και εσύ για τον ίδιο λόγο.Γιατί κάποια στιγμή/ες στην ζωή σου, δεν έσκυψες κανένα κεφάλι απέναντι στο μοιραίο,στο αναπόφευκτο και στο λογικό.Σαν ελεύθερος έκανες την επιλογή σου.

Advertisements