photo_3Τα βήματα του τον οδήγησαν εκεί.Κανείς άλλος.Ούτε η εξάντληση του ,ούτε κάποια φιλική συμβουλή .Στην αρχή σίγουρα,ήταν πολύ σκοτεινά, μια αδιαπέραστη κουρτίνα σκοταδιού και κρύου σαν να είχε χαθεί κάποια στιγμή στους χειρότερους εφιάλτες του.Σαν όλοι οι φόβοι του να είχαν μεταδοθεί από το ταραγμένο του μυαλό στην σκληρή πραγματικότητα μέσω ενός φάσματος χρωμάτων και σχημάτων που απέκτησε μπροστά του σάρκα και οστά.Ήθελε κουράγιο λοιπόν να προχωρήσει μέσα από αυτό το περιβάλλον που του προκαλούσε ασφυξία.Για κάθε βήμα του έκανε χίλιες επικλήσεις στους θεούς των προγόνων του για να του δώσουν το απαιτούμενο κουράγιο για το μεθεπόμενο.Είχε πιστέψει πως τίποτα δεν θα ήταν εύκολο- ήταν γραμμένο εξάλλου με βαθιά σημάδια στις παλάμες των χεριών του.

Τον οδήγησε τελικά όμως η μοίρα που δεν πίστευε;Ήταν επιλογή του να διαβεί το μονοπάτι εκείνο;Καθώς η έλλειψη νερού είχε σκάψει τα σκασμένα από την δίψα χείλη του, προσπαθούσε να βρει παρηγοριά στα νοτισμένα από την υγρασία τοιχώματα.Περνούσε τα χέρια του από πάνω τους, τα χάιδευε αργά καθώς περπατούσε.Ο δρόμος είναι για όλους.Είναι ανοικτός και προσβάσιμος για όποιον τον δει.Όχι δισταγμούς, δύσκολες επιλογές και αχρείαστα ρίσκα, όλοι μπορούσαν να ακολουθήσουν έναν τέτοιο δρόμο και το γεγονός ότι δεν είναι μόνοι αλλά πολλοί τον καθιστούσε γνώριμο ,φιλικό και προσβάσιμο .Απλά ακολουθείς την ροή του ,αφήνεσαι σε αυτή και όπου σε πάει.Το προσωπικό μονοπάτι όμως…

Εκεί κάποιος είναι μόνος και για αυτόν τον λόγο ακριβώς έχει την ευθύνη της επιβίωσης.Μόνος θα προστατέψει κάποιος τον εαυτό του, μόνος θα τον ταΐσει και το βράδυ δεν θα έχει κανέναν στον όποιον θα μπορεί να βασιστεί.Θα πρέπει να κοιμηθεί με το ένα μάτι ανοικτό για τους κινδύνους.Στην πρώτη αποτυχία δεν θα έχει κανένα να ρίξει την ευθύνη,πρέπει να την επωμιστεί όλη πάνω του και να δεχθεί τις επιπτώσεις των λαθών σε όλη την έκταση τους.Δεν θα πει ποτέ φταίει κάποιος άλλος γιατί δεν υπάρχει άλλος.Είναι μόνος με τις επιλογές του.Όλα τα τέρατα που αντιμετωπίζει τα γνωρίζει καλά, έχει βαδίσει,μιλήσει ,κοιμηθεί μαζί τους.Δεν χάνονται στο πλήθος δεν κρύβονται σε δικαιολογίες και αν κάνει λάθος,θα φάνε τις δικές του σάρκες και κανενός άλλου.

Στο μονοπάτι όμως το δικό του είναι καλύτερα.Ωριμάζει, εξελίσσεται, ανακαλύπτει.Μαθαίνει την δύναμη των επιλογών και των αποφάσεων του.Προστατεύοντας τον εαυτό του μαθαίνει τον τρόπο να προστατεύει τους άλλους.Πολεμώντας με τους δαίμονες του μαθαίνει πως και οι δαίμονες έξω από το μονοπάτι του που ανήκουν σε άλλους, είναι οι ίδιοι και μπορεί πλέον να τους αναγνωρίζει. Ετσι ποτέ δεν μπερδεύεται.

Τα βήματα του θα τον πάνε μέσα από το μονοπάτι που εκείνος επέλεξε να πάει.Γνωρίζει στο τέλος πως υπάρχει φως.Πάντα υπάρχει φως.Και όταν βγει στον λαμπρό ήλιο θα δει τα πράγματα όπως πραγματικά είναι.Το μονοπάτι θα τον οδηγήσει σε έναν λόφο από τον οποίο θα βλέπει όλους τους δρόμους όλων των υπολοίπων.Και από εκεί ,θα παίρνει πλέον τις σωστές αποφάσεις.

Advertisements