Φώναξα μα δεν με άκουσε,την κοίταξα μα δεν με είδε.Σε άγγιξα μα δεν με πίστεψες,πλησίασα αλλά φοβήθηκες προτιμάς την ερημιά ενω ήμουν δίπλα σου. Φοβήθηκες το τέρας μέσα μου αλλα αυτό σε αγάπησε. Θα μείνει πάλι μόνο του με μόνη συντροφιά εμένα. Παράξενο;άδικο;Πότε οι όμορφες ιστορίες είχαν καλό τέλος για εκείνα; εκεί που υπάρχει κενό θα ήταν η καρδιά τους, στις έρημες εκτάσεις θα ήταν καταπράσινα λιβάδια γεμάτα ζωή, οι άδειες αγκαλιές τους θα ήταν γεμάτες, και εκεί απο όπου θα ερχόταν μια γλυκιά καληνύχτα,μόνο σιωπή.

Advertisements