37520_449439301082_653056082_6464614_3612233_nΣτην άκρη της λίμνης καθώς καθόταν είδε την αντανάκλασή του στο νερό και για πρώτη φορά δεν ντράπηκε για αυτη.Δεν ένοιωσε ούτε μόνος μέσα σε μια κοινωνία γεμάτη άσκοπο θόρυβο.Με την φαντασία του,έπλασε εναν κόσμο όπου πραγματικά είχε την προσοχή που του άξιζε, ξυπνούσε κάθε πρωί και δεν φοβόταν.Περνούσε την μέρα του ανάμεσα σε κόσμο που του χαμογελούσε και τον σεβόταν γιατί άξιζε αυτόν τον σεβασμό.Αξιζε περισσότερο απο όλους την αγάπη,την φιλία, την ζεστασιά μιας συντροφιάς, την επιδοκιμασία των γονιών του.

Ηταν πιο έξυπνος,πιο γενναίος, πιο τίμιος,πιο αληθινός απο τους υπόλοιπους.Άρα ήταν διαφορετικός.Θα μπορούσε να γίνει παράδειγμα προς μίμηση για τους δειλούς,τους ανόητους,τους απατεώνες ,τους ψευτόμαγκες.Σε μια κοινωνια που είχε ελπίδα για το μέλλον της,αλήθεια θα μπορούσε.Σε έναν κόσμο αυτάρεσκο,ψεύτικο,διαβρωμένο μέχρι εκει που δεν έχει γυρισμό ομως,όχι.

Θα μπορούσε να κάνει τον κόσμο αληθινά καλύτερο αφού ο κόσμος έχει ανάγκη τέτοιους ανθρώπους.Ένας κόσμος όμως που αντι για εκείνον έχει βαθιά ανήθικους ,κατεστραμμένα ψυχικά ανθρώπους με αρρωστημένα μυαλά που δείχνουν την θλιβερή δυναμή τους εκεί που μπορούν να την δείξουν και όχι εκει που πρέπει,ειναι ένας σάπιος κόσμος.Και εκείνος δεν θα είχε καμμία θέση σε έναν τέτοιο απαίσιο κόσμο.

Θα βοηθούσε αμέτρητους, θα έκανε καλό γιατί αυτο ήθελε,απο αυτο ειχε δημιουργηθεί και μόνο εκείνο υπηρετούσε.Αλλάζοντας τις ζωές εκείνων που συναντούσε θα έμενε για πάντα χαραγμένος στο μυαλό και στις καρδιές πολλών.

Κάτι του είπε οτι μπορούσε να δραπετεύσει απο αυτον τον άσχημο κόσμο για έναν καλύτερο.Ήταν στην άλλη πλευρά της λίμνης.Το σώμα του όμως ηταν πολύ βαρύ για να ακολουθήσει και πολύ βασανισμένο απο τα τέρατα που το κυνηγούσαν.Και έτσι το άφησε.Μακάρι να σε γνώριζα προσωπικά και να γέμιζα αυτο το blog με υπέροχα θαυμαστές ιστορίες απο την ζωή σου.Για όλα τα καλά που θα έκανες,για όλα τα θαύματα που θα δημιουργούσες.

Καλό σου ταξίδι.

Advertisements