image

Όλα μπορούν να χωρέσουν σε αυτές τις λίγες λέξεις.Σάμπως είναι σοβαρά πράγματα αυτά που ζούμε;Μερικές φορές μοιάζει να ζούμε σε μια χώρα,μερικές φορές σαν και σήμερα για παράδειγμα ,όχι.Είναι παράλογο δηλαδή εισαγγελείς και δικαστές να επιτρέπουν σε κλέφτες απατεώνες και παιδεραστές να κυκλοφορούν ελεύθεροι να συμμετέχουν σημαντικά στα κοινά αυτής της λεγόμενης χώρας,αλλά με ιδιαίτερη σκληρότητα να απαγορεύουν σε ένα παιδί το δικαίωμα να σπουδάσει,την ελπιδα για μια καλύτερη ζωή.

Είναι αστείο κωμικό αλλά και για κλάματα το πόσο καλά λειτουργούν όλοι οι θεσμοί σε αυτή την χώρα,την χώρα που θέλουν οι πολιτικοί να πιστεψουμε σε αυτήν και στην αναγέννηση της.Να το πάρουμε λογικά,οι απατεώνες μας κυβερνούν,μας εξουσιαζουν,αποφασίζουν για την μοίρα μας δικάζουν τις διαφορές μας με κριτήρια του συμφέροντος τους και τελικά μας παρουσιάζονται σαν και τους σωτήρες μας που θα μας σώσουν από τους σπαταλους εαυτούς μας.

Ένα ανέκδοτο τελικά είμαστε και τίποτα άλλο.Μαλιστα κακό χιλιοειπωμένο που λέγεται όταν δεν υπάρχει κάτι άλλο να ειπωθεί, σαν ύστατο χαίρε πριν το οριστικό τέλος.Ευτυχώς που υπάρχει και η αγάπη.

Advertisements