light_source-2560x1440Όταν γεννιόμαστε ακολουθάμε το φως.Από εκεί προερχόμαστε και το αναζητάμε καθώς οι ψυχές μας ψάχνουν να βρουν διέξοδο από τον κόσμο της ανυπαρξίας σε αυτόν της ζωής.Καθώς μεγαλώνουμε ψάχνουμε μια σταθερά μια άγκυρα που να χρησιμοποιούμε σαν ορμητήριο στην προσπάθεια μας να ζήσουμε καλύτερα ,αλλά και σαν καταφύγιο όταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα για εμάς.Κάπου προστατευμένα ,απάνεμα και ήρεμα.

«Να κοιτάς το φως μου» είχε πει κάποτε ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο.Πρόσωπο που δυστυχώς δεν είναι πια κοντά.Στην αρχή δεν είχα καταλάβει.Στην πορεία όμως είδα πως στην ζωή ενός ανθρώπου,όσο πολύπλοκη και αν δείχνει αρχικά,όσες επιλογές και αν φαίνεται να υπάρχουν,καταλήγουν σε δύο μόνο αποτελέσματα.Να συνεχίσεις ,η να τα παρατήσεις.Να δώσεις ευκαιρίες στον εαυτό σου για να βελτιωθεί η να παραδεχτείς την ήττα σου και να ζεις σύμφωνα με αυτή.

Σε αυτες τις δύο τελικά στάσεις ζωης διέκρινα τα δύο αντίθετα ,το φως και το σκοτάδι.Το ένα εκφράζει την ελπίδα,την εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και στους ανθρώπους γύρω μας,τον συνεχή αγώνα για το καλό,την πρόοδο.Το άλλο τα ακριβώς αντίθετα δηλαδή την παραίτηση ,την μεμψιμοιρία ,την αρνητική στάση απέναντι σε οτιδήποτε συμβαίνει,την δυσπιστία και την απομόνωση.Τον εγωισμό και το βόλεμα.Την παραίτησή.

Είναι εύκολο και ελκυστικό να ακολουθήσεις το σκοτάδι ακόμα και αν δεν το αντιλαμβάνεσαι.Χωρίς να παρατηρείς και να προσέχεις, χωρίς να ελέγχεις συνέχεια τον εαυτό σου πιστεύοντας ότι έχεις πάντα δίκιο και ότι οι απόψεις σου είναι οι σωστές άσχετα με το αν κάποτε πράγματι ήταν,κατευθύνεσαι προς τον λάθος δρόμο και η υπερηφάνεια σου δεν σε αφήνει να γυρίσεις και να το καταλάβεις.

Να κοιτάς το φως.Τώρα καταλαβαίνω πια.Κάθε απόφαση που με κάνει να προοδευω ,κάθε επιλογή που με αναγκάζει να σηκωθώ από το βολικό κάθισμα και να βγω στον ήλιο έχει σαν προορισμό το φως.Με το κεφάλι ψηλά,μπορείς και το βλέπεις, το ακολουθείς.Είναι λοιπόν μια ξεκάθαρη στάση ζωής.

Η τρίτη φορά που θα το ακολουθήσεις είναι όταν θα εγκαταλείψεις αυτήν την ζωή.Το ίδιο το φως που σε οδήγησε εκεί,οδηγώντας σε από τις στενές χαραμάδες της ύπαρξης ,θα σε πάρει από το χέρι και θα σε οδηγήσει και πάλι έξω από αυτή.Το φως αυτό είναι η ανταμοιβή, η επιβράβευση μιας σωστής ζωής,ενός απαραίτητου τέλους.Αλλά και μιάς νέας αρχής.Έτσι μαζί με το τέλος της ζωής ολοκληρώνει την παρουσία του στην ζωή κάθε ανθρώπου.Τρείς φορές.Το πρώτο φως δεν μπορείς να το χάσεις ούτε και το τελευταίο.Το δεύτερο όμως είναι πολύ εύκολο γιατί υπάρχουν τόσες φωνές και λόγοι.Ειναι όμως το πιο σημαντικό καθώς η αρχή και το τέλος δεν ειναι κάτι που επιλέγουμε.Η πορεία ομως είναι κάτι αυστηρά προσωπικό.Η κρίση λοιπόν, αν υπάρχει κατι τέτοιο για τις ανθρώπινες ψυχές, η αξιολόγηση για την οποια ολοι μιλανε και υπόσχονται σε ποια απο τις τρεις παρουσίες του φωτος στην ζωή μας θα βασιστεί;

Advertisements