ceb1cf83cf80ceafceb4ceb1-cf83cf80ceaccf81cf84ceb7cf82Το πρωι οταν ξυπναει σηκωνεται και ανοιγει το παραθυρο.Ρουφαει μια μεγαλη ανασα ζωη και ευχαριστει τον θεο που ζει και σημερα.Οταν τα πνευμονια γεμιζουν αερα μιλαει ο θεος μεσα σου.Και σου υποσχεται οτι θα ζησεις για τουλαχιστον ακομα μια ανασα.Υπηρχαν πολεμοι που πηραν ανθρωπους αξιους που δεν αξιζαν να πεθανουν.Και ανθρωποι που εφυγαν απο αρρωστιες του σωματος και της ψυχης.Και οταν ντυνεται να παει για δουλεια δεν του περναει απο το μυαλο οτι θα συναντησει εκεινους που εμειναν αλλα δεν αξιζουν αλλα παρασιτουν σε βαρος των υπολοιπων.Οταν βγαινει εξω και περπαταει,παρατηρει ποσο δυνατος ειναι ο πρωινος ηλιος.Και ξαφνου αντιλαμβανεται πως σκοτεινιασε.Ποσο μεγαλος και απολυτα δυνατος ειναι ο ηλιος,ποσο αδιαμφισβητητα ζωοδοτης και δημιουργος της ζωης.Αν καποιος θα ελεγε οτι ενα μονο δημιουργημα του μπορει κρυψει και να καλυψει την εκτυφλωτικη κυριαρχια του θα τον παιρνουσαν για τρελο.Φανταστειτε λοιπον την εκπληξη του οταν διαπιστωνει οτι ο ηλιος κρυφτηκε απο ενα και μονο δεντρο που βρεθηκε μπροστα του.Ενα μικρο και ταπεινο δεντρο εκρυψε τον ηλιο!

Οι σπαρτιατες ηταν μια υπεροχη φυλη.Αναμεσα σε ολα τα σπουδαια που εκαναν και ελεγαν ειχαν μια μεγαλη αληθεια.Οταν ρωτουσαν τα παιδια τους τι νομιζαν οτι ηταν αυτο που εκανε τους σπαρτιατες ανικητους στην μαχη περα απο τις ικανοτητες τους και την απαραμιλλη πειθαρχια τους, εδειχναν ενα αγαλμα που ειχαν στον χωρο εκπαιδευσης και ελεγαν.Ο φοβος.Αυτος νικαει τους αντιπαλους.Γιατι αυτη ειναι μια ασθενεια του σωματος που στο τελος κυριευει και το μυαλο.Αυτο εξαφανιζαν οι σπαρτιατες στην σκληρη τους εκπαιδευση και ταυτοχρονα ηταν και ο μεγαλυτερος συμμαχος τους που διελυε τον εχθρο.Ο φοβος ειναι αρρωστια και δεν προσφερει κατι παραπανω απο αυτο που προσφερει η σωφροσυνη και η γρηγορη και σοφη σκεψη.

Αυτο λοιπον που εκανε τους ηρωες ηρωες ηταν η ποιοτητα και οχι η ποσοτητα η το μεγεθος.Ηταν η αποτελεσματικοτητα και η σκληρη δουλεια απεναντι στην «λογικη» των αριθμων και της ωμης δυναμης.Ειναι το να κλεινεις τα αυτια σου να σφραγγιζεις τα ματια σου μπροστα στην παρακμη της εποχης και να φανταζεσαι εναν κοσμο που κυριαρχει η ουσια,η αληθινη αληθεια και να μετρας το αποτελεσμα αναλογα με την προσπαθεια σου και οχι τις δυνατοτητες που αλλοι σου δινουν.

Ολη η υπολοιπη μερα ειναι μια μαχη που ητε κερδιθει ητε χαθει η προσωπικη σου αξια δεν μειωνεται,δεν μεταβαλλεται.Την δινεις καθε μερα με την ειλικρινια της ευλογημενης υπαρξης σου και με την αποψη σου για εναν καλυτερο κοσμο,εναν κοσμο οπου οι πολυτιμοι για εσενα ανθρωποι θα ειναι ασφαλεις και ευτυχισμενοι.

Advertisements