λήψηΛατρευω την σκανδιναβικη μυθολογια.Ειναι το ιδιο πλουσια και επικη οσο σχεδον και η δικια μας,Αυτο ομως που μου τραβηξε το ενδιαφερον ειναι το τελος της,δηλαδη οι εσχατολογικές της προφητειες.Συμφωνα με αυτες,στο τελος μετα απο εναν μεγαλο πολεμο αναμεσα στους θεους (φως, καλο ) και τους γιγαντες των αιωνιων παγων (σκοταδι ,κακο) θα ερθει η απολυτη καταστροφη, οπου παρολες τις ηρωικες προσπαθειες των θεων ,θα χασουν, Σκοταδι και θανατος περιμενει τους παντες.Το ακομα πιο εντυπωσιακο σε ολο αυτο ειναι πως,οι θεοι το γνωριζουν ηδη,γνωριζουν το επικειμενο τελος τους αλλα παρολα αυτα συνεχιζουν να προετοιμαζονται για εκεινη την μερα.Συνεχιζουν να επιλεγουν τους πιο ανδρείους των ανθρωπων,οπου μετα τον ενδοξο θανατο τους στο πεδιο της μαχης οι βαλκυριες ,οι κορες του υπερτατου θεου ολων Οντιν,τους μεταφερουν στην βαλχαλα στο μερος που μονο οι γενναιοτεροι ολων μπορουν να πανε,οπου εκει με υδρομελι και μαχες ετοιμαζονται για την τελικη μαχη, την μητερα ολων των μαχων το Ραγκναροκ

Υπαρχουν πολλοι λογοι για να αγγιξουν την καρδια και το μυαλο καποιου αναγνωστη ολα αυτα,ισως γιατι κομματι της ιδιας αυταπαρνησης και ηρωισμου υπαρχει ακομα μεσα στα κυτταρα μας, στα κυτταρα των ελληνων.Σημερα ομως θα σας πω μια αλλη ιστορια, εκεινη του θανατου το πιο αγαπητου ολων των θεων, του Μπαλντουρ του θεου του φωτος κατα την σκανδιναβικη παραδοση.

Ο Μπαλντουρ ο θεος του φωτος και της ζωης ξαφνικα αρχισε να βλεπει ασχημα ονειρα,ονειρα που του προμήνυαν πως το τελος του πλησιαζε.Ετσι απο χαρουμενος και ευτυχισμενος ειχε γινει μελαγχολικός,κατηφής και λυπημενος.Ο Οντιν ο πατερας ολων των θεων μολις το εμαθε πηγε αμεσως στις νορνες οι οποιες συμφωνα με τους σκανδιναβους μπορουσαν να δουν το μελλον ολων των ανθρωπων και των θεων εξισου(κατι σαν τις Μοιρες που στην ελληνικη μυθολογια ηταν τρεις και εκαναν ακριβως το ιδιο ).Εκεινες λοιπον προβλεψαν οτι το τελος του αγαπημενου των θεων Μπαλντουρ ηταν αναποφευκτο και προδιαγεγραμμενο.

Θρηνος μεγαλος ξεσπασε αναμεσα στους θεους και τις θεες οταν ο Οντιν εφερε τα ασχημα νεα,κανεις δεν μπορουσε να το χωνεψει και ολοι δεν μπορουσαν να το πιστεψουν.Αλλα οτι ελεγαν οι Νορνες ηταν αμετακλητο και οριστικο.Η μονη που δεν το δεχθηκε, η μονη που θα παλευε να το αλλαξει αυτο ακομα και αν ηταν αδυνατο ,ηταν η μητερα του Μπαλντουρ, η θεα Φριγκα.Αρχισε λοιπον να ταξιδευει σε ολο τον κοσμο μερα νυχτα σε μερη παγωμενα και θερμα ,σε ανθρωπους φυτα ,ζωα,πετρες και μεταλλα παιρνοντας ορκους οτι κανεις και τιποτα δεν θα προξενουσε κακο στον γιο της Μπαλντουρ.Ηταν τοση η αγαπη της, η αγαπη του γονεα προς το λατρεμενο του παιδι που  πετρα δεν αφησε ασηκωτη σπιτι δεν λησμονησε κτηνος δεν εξημέρωσε ωστε να παρει αυτο που ηθελε.

Γυριζοντας πισω λοιπον μετα το μεγαλο ταξιδι της ενημερωσε τους θεους και τον γιο της μαζι πως δεν θα πρεπει πλεον να λυπουνται ουτε να στεναχωριούνται γιατι κανεις και τιποτα δεν θα μπορουσε πλεον να κανει κανο στον θεο του φωτος.Οι θεοι χαρηκαν μα πιο πολυ ο ιδιος ο Μπαλντουρ ο οποιος εχοντας πετυχει το αδυνατο και  για να μην προκαλεσει την ζηλια καποιων θεων για αυτο το απιστευτο κατορθωμα σκεφτηκε κατι. Πρότεινε λοιπον να δοκιμασουν ολοι οι θεοι να τον πληγωσουν με τα ιδια τους τα χερια η με οποιο αλλο οπλο εκεινοι επιθυμουσαν ωστε να διαπιστωσουν πραγματικα αν τιποτα δεν μπορουσε να του κανει κακο.

Ετσι και εγινε.

Πραγματικα τιποτα δεν μπορουσε να τον βλαψει,ουτε τσεκουρι σπαθι η τοξο,πετρα η αμμωνι ολα απλα τον προσπερνουσαν χωρις να τον αγγιξουν.Η Φριγκα ηταν πολυ περηφανη γιατι ειχε παρει ορκους απο ολα τα αντικειμενα,ζωα φυτα παρα μονο ενα δεν μπορουσε να βρει και δεν μπορεσε να παρει τον ορκο,ενος μικρου φυτου του γκι,που φυτρωνε πανω στην δρυ κοντα στις πυλες τις βαλχαλα.Δεν μπορεσε να το βρει γιατι ηταν ενα μικρο εποχιακο φυτο που φυτρωνε για λιγο μονο καιρο τον χρονο.

Αυτο εκμεταλλευτηκε και ο θεος Λοκι που οντας θεος της φωτιας ζηλευε εδω και καιρο την αγαπη που ειχαν ολα τα πλασματα και των τριων βασιλειων στον Μπαλντουρ.Αφου μεταμφιεστηκε σε γρια γυναικα μπορεσε να μαθει αυτο το μυστικο απο την ιδια την Φριγκα κανοντας πως ηθελε απλως να μαθει τι γινοταν με την «μαγεια’ που περιεβαλλε τον ομορφο θεο του φωτος.Ετσι πηγε χαρουμενος βρηκε το γκι το ετριψε τοσο ωστε εκανε με αυτο ενα βελος που απο το χερι του ανυποψιαστου Θεου Χοντορ τιναχτικε στο στηθος του Μπαλντουρ.

«Τι κριμα να μην μπορεις να συμμετέχεις και εσυ σε αυτο το διασκεδαστικο παιχνιδι των θεων μονο και μονο επειδη εισαι τυφλος,Χοντορ»ειπε περιπεκτικα ο Λοκι οταν τον πλησιασε.»Αλλα αυτο δεν σημαινει οτι δεν εχεις δικαιωμα να διασκεδασεις και εσυ,λιγο.Να .παρε αυτο το τοξο και εγω θα σου κατευθυνω το χερι ωστε να σημαδεψεις τον αγαπημενο μου αδελφο.»

Μονο που οταν εγινε τα γελια και τα πειραγματα που περιμενε ο τυφλος θεος πως θα ακουγε, ποτε δεν ηρθαν.Αντιθετα φωνες, σπαραγμος και θρηνος.Οι θεοι δεν μπορουσαν να το πιστεψουν, ενω ολοι τα εβαλαν με τον Χοντορ που και θα ειχαν σκοτωσει αν δεν υπηρχαν απαραβατοι νομοι που το απαγορευαν.Ο Χοντουρ δεν μπορουσε να πει ποιος του εβαλε στο χερι το τοξο γιατι ο Λοκι,πονηρος και δολιος καθως ηταν ειχε αλλαξει την φωνη με την οποια του ειχε μιλησει.

Αργοτερα, οι θεοι και ειδικοτερα η Φριγκα ξεκινησαν μια αποστολη, να φερουν πισω τον αγαπημενο τους θεο απο την Νιφλ-χαιμ (τον δικο μας κατω κοσμο) και να παρακαλεσουν την θεα του Χελ (κολαση) να τον αφησει να επιστρεψει στον κοσμο των ζωντανων, αλλα αυτη ειναι μια αλλη ιστορια που,πολυ συντομα θα αφηγηθω.

Υπαρχουν πολλα που μπορει να πει κανεις για αυτον τον μυθο, τα σημαντικοτερα ομως ειναι πως δεν πρεπει να κοιταμε αυτα που μας λειπουν αναλωνοντας την ζωη μας στην προσπαθεια να τα συμπληρωσουμε.

Η μοιρα ειναι αναποφευκτη,οριστικη αλλα παντα εχουμε το περιθωριο να την αλλαξουμε αν προσπαθησουμε πολυ ,οχι ομως τοσο πολυ ωστε να χαθουμε καπου στην πορεια.Απλα να επικεντρωθουμε σε αυτα που εχουμε διπλα μας μεσα μας και οχι να σπαταληθούμε σε μια αναζητηση για το καινουργιο μονο και μονο επειδη ειναι αγνωστο και ισως ελκυστικο.Η δυναμη μας γινεται πιο ισχυρη οταν την κραταμε οχι κρυφη αλλα για τις στιγμες που πραγματικα χρειαζεται.Η ασκοπη επιδειξη της την κανει αδυναμη, προβλεψιμη  την φθείρει .

Advertisements