Όσες φορές και να περπάτησα στην παγωμένη αυτή λίμνη,
προσπάθησα μάταια να βρω τα ίχνη μου που είχα αφήσει 13 χρόνια πριν
όσες φορές και αν κοίταξα η αλήθεια δεν κατάλαβα που είναι
κάτω από τα παγωμένα νερά της μέσα στα βάθη της
Την είχα αφήσει εκεί τόσα χρόνια πριν κλείσω για πάντα τα μάτια μου
πριν αφήσω την τελευταία πνοή μου και πριν ένα χέρι απλωθεί
ήταν η Σλιφ που μου έδωσε την ανάσα της και την θέληση της
όχι στην αβαλονία ούτε στην ετρισκιμία αλλά πιο μακριά
12 μέρες το σώμα μου νεκρό κοιτοταν στις όχθες της
δεν έλιωσε δεν χάθηκε ούτε έγινε βορρά αγριμιών
εκείνη ανάπνεε για έμενα και ονειρευόταν για μένα
δεν με άφησε από κοντά της πάνω στον Ταρπήιο βράχο όπου καθόταν
και έβρεχε και έβρεχε και έβρεχε μα δεν βρεχόμουν
νύχτα και μέρα ο ήλιος και τα άστρα με χαιρετούσαν
και τελικά όταν άνοιξα τα μάτια μου ήταν εκεί, μαζί με την αλήθεια
που ποτέ όμως δεν μου έδωσε αλλά την άφησε στον βυθό της λίμνης
«Οταν το Κέρας της Αμάλθειας σταματήσει να ηχεί τότε θα έχεις βρει την ψυχή σου.
Άφησε στην άκρη την Νεμέσεια Σφαίρα και έλα να βρεις την αληθεια. Η ψυχή σου θα σε οδηγήσει σε αυτή»
Είναι μέρες τώρα που γυρίζω πάλι στο ίδιο μέρος.
Τα χέρια μου έχουν παγώσει καθώς η νύχτα έχει προχωρήσει αρκετά.
Δεν ανασαίνω παρά κοιτάω με τα μάτια της ψυχής μου ,ίσως να είμαι τυχερός.
13 χρόνια πριν,πέθανα χωρίς ψυχή, μόνο και μόνο για να ανακαλύψω πως χωρίς ψυχή δεν μπορείς να πεθάνεις
και χωρίς ψυχή ούτε την αλήθεια μπορείς να βρεις.
Τόσα χρόνια πριν,χωρίς ψυχή και χωρίς αλήθεια είχα αξίωση να πεθάνω.
Τώρα το μόνο που μένει είναι να ανακαλύψω την αλήθεια μου και μετά να πεθάνω.
Όσο χρειαστεί… είμαι εδώ και ξέρω που να ψάξω.
Υποθέτω πως είμαι περισσότερο τυχερός από πολλούς άλλους εδώ γύρω.

Χρονικά των ηττημένων βασιλέων.
Βασιλιάς πρώτος “Τυφλός πατέρας”
Από το πρώτο βιβλίο της Νημέριας.

Advertisements