29601_530608963630523_1869059459_nΜεσα στα φλογερα σου ματια θα χανομουν τα χερια σου δεν θα αφηνα ποτε απο τα δικα μου ποσες λεξεις δεν αρκουν,ποια τεχνη να μπορεσει η πνοη μου δεν θα φτασει η ηχο που σταματαει την αναγκη μου να φωναξω μια ανασα ακομα μια μια αναπνοη ακομα μια πριν με κατακλησει ο πονος σε αυτην την ερημια τοσο μακρια η αγαπη μου τοσο ζωντανη τοσο δυνατη μα πως να φτασει φτερα να ειχε δεν πεταει,θαλλασα τρικυμισμενη δεν μπορει ανεμος μες στον χειμωνα δεν θα φτασει πως να παλεψουν εδω σε ενα βραχο σε ενα αστερι καπου στο συμπαν μακρια ξαπλωμενος αν τεντωσω το χερι μου κενο αν κανω ενα βημα το απειρο σηκωνω το κεφαλι μου και μου χαμογελας μα εισαι ψεμμα γεμιζω τα πνευμονια μου απο την μυρωδια σου μα ειναι αμμος και οταν παω να φωναξω σιωπη…. ακουω το τραγουδι πολλων θεων καθως δημιουργουν τους κοσμους τους γυρω μου,μακρια μου αλλα ο δικος μου κοσμος χαθηκε εσβησε ξαφνικα χωρις θεο χωρις ελπιδα κοιταω ενα αστρο μακρινο το κοιταω αν μπορεσω να γραψω κατι μα το μονο χαρτι ειναι η καρδια μου και μολυβι τα χερια μου που τρεμουν μα θα τα καταφερω οχι γιατι πρεπει αλλα γιατι θελω.

Advertisements