mysteryΠοιος εισαι εσυ που θα με κρινεις;
Οταν εγω γεννιομουν εσυ πετουσες
καθε τι ανθρωπινο απο κοντα σου
μεσα στην φωτια,που τελικα θεριεψε
τοσο πολυ που κινδυνεψες και εσυ
και εκλαψες και φοβηθηκες
και θρηνησες και ορκιστηκες,
ικετεψες το ελεος εκεινων
και εμεινες ωρες, μερες, μεσα στο ατελειωτο σκοταδι
και χαραξες τις κρυες πετρες με τα νυχια σου
τα δακρυα σου στεγνωσαν και παλι ετρεξαν μετα
μα οσο και αν φωναξες κανενας δεν σε ακουσε,
οσο και αν παρακαλεσες τιποτα δεν ηρθε
και καλεσες εμενα.
αλλα εγω δεν ηρθα
μα εσυ καταλαβες οτι ειμαι εκει
και δεν εγκατελειψες παρα
μου εδωσες σαρκα και αιμα να τραφω,
με ξελογιασες με γλυκες υποσχεσεις εκδικησης και δικαιοσυνης
με επεισες πως οι εχθροι σου ηταν και δικοι μου
πως ο θανατος τους θα ζεσταινε την παγωμενη μου καρδια
θα σπαγαμε τις αλυσιδες των εξαπατημενων
και μαζι θα φερναμε σκοταδι στο ψευτικο φως τους
θα καναμε υποφερτες τις εκτυφλωτικες απατες τους
γιατι με κρινεις τωρα λοιπον;
Δεν θα αλλαζες ποτε αυτο που ειμαι
αλλα θα με χρησιμοποιουσες για την ηχω που φερνει ο ανεμος
για να φτασει εκει που πρεπει.

Advertisements